the hot rats sessions

Misschien is het wel de infraroodsetting van de hoes die zorgt voor enig hypnotisme? Ik weet het niet, maar ben sinds het uitkomen op 20 december 2019 helemaal into ‘Hot Rats – the sessions’. De aankondiging van de doos alleen al was voldoende om de gezonde spanning van weleer, de jaren zestig heb ik het over, terug te halen. Dus op naar de winkel en blij, met de doos nog in karton, onder de arm weer naar huis. Zoals ik al zei, de verpakking is prachtig. Nou had ik altijd gedacht dat Cal Schenkel de hoes had verzorgd, maar die blijkt te zijn van de in 1969 nog heel jonge Andee Nathanson. Ik heb mijn oude lp er nog eens bijgehaald. Er wordt met geen woord gerapt over die jonge vrouw (toen). Ne zomin als er gesproken werd van de foto’s van Bill Gubbins. Wat werden we vroeger toch voor de gek gehouden.

Dat geldt ook voor alle roddels en achterklap aangaande een Hot Rats II. Daar zijn hele, nu fout gebleken, verhandelingen over geschreven en ik deed daar in mijn verhaal over de originele Hot Rats argeloos aan mee. Lees daar maar eens. Nu blijkt dat het broertje van Hot Rats ‘gewoon’ Burnt Weenie Sandwich heet en het neefje Weasels Ripped My Flesh. Niks Hot Rats II.

In eerste instantie vond ik het jammer dat er geen livewerk van de Hot Rats Band uit 69 in de doos zat, denk daarbij even aan de legale/illegale plaat ‘For Sharleena’. Maar uit diverse bronnen dichtbij dé bron begrijp ik dat zo’n set er vrij snel dit jaar aankomt. Dat geeft de burger rust én blijdschap.

Het lp-formaat boekwerk bij de doos is mooi verzorgd. De oude hoes in black&white, het binnenwerk, uitleg van de tracks in een lettertype dat zelfs op afstand leesbaar is, de fans worden ouder tenslotte, een aardig tekst van Matt Groening, een korte, wat zweverige tekst van Ian Underwood hemzelf, een uitleggende tekst van voornoemde fotografe Andee Nathanson en een verklarende voetnoot van de keldergeest Joe Travers én – niet heel onbelangrijk – de bron van de naam van de plaat en dat blijkt niemand minder dan Archie Shepp te zijn. Wie had dat nu gedacht?

Over het Zappaland spel heb ik het maar niet, dat ligt nu onderin de doos en blijft daar tot het einde der tijden.

Zes cd’s die uitpuilen van muziek: 71, 75, 68, 76 69 en 78 minuten. We krijgen wel kwantiteit voor ons geld, want de box was, zeker in vergelijking met de Halloweengriezels, best duur. Ondanks al die zes cd’s blijven we, geheel in traditie, zitten met talrijke vragen. ‘Eén beantwoord, meteen twee nieuwe. Volgens Joe in het boek, is dit alles wat er is. Er is vooral heel veel pianowerk van Ian Underwood, maar helemaal niks van zijn houtenwind sessies. Waar zijn die dan gebleven? Wanneer zijn die opgenomen en hoe. Waar is dat metselwerk gebleven?
Los hiervan kunnen we rustig stellen dat deze hele doos één grote ode is aan Underwood. Gelukkig wordt hij daarvoor separaat bedankt op pagina zes en in de preambule. Luister maar eens goed wat die man allemaal laat horen. Je denkt dat het steeds hetzelfde stukje muziek is, maar Ian is heel goed om binnen die context talloze variaties op het thema aan te brengen: een andere vingerzetting, een andere manier van aanslaan, andere noten in een reeks, andere kleuren. Het blijft verrassend.
Tevens krijgen we een goed kijkje, oortje, op Zappa’s manier van iets voor elkaar krijgen. Hij weet heel goed wat hij wil, maar leg dat maar eens aan derden uit. Vooral Ron Selico, die niet zo’n succes bleek, moest zijn spel behoorlijk aanpassen, zelfs tot en met het compleet verstoren ervan. Ook bijzonder is te ontdekken dat er diverse bands tegelijkertijd aan het werk zijn; een beetje de oude Mothers, maar ook de kleine kring rondom Underwood met ingehuurde bassist Max Bennett en drummer John Guerin.

CD1 Begint met werk dat we later zouden gaan horen op Burnt Weenie Sandwich, stukjes ‘Little House I Used to Live In’ en idem ‘Aybe Sea’ maar hier nu nog anoniem door het leven gaan. De perzikken op sap worden ingeblikt, met strakke instructies voor Selico. Het werkje ‘Arabesque’ blijkt later omgetoverd te zijn tot ‘Toads of the Short Forest’ en ‘Dame Margret’s Son tob e a Bride’ (hoe kom je op zo’n titel) werd ‘Lemme Take You to the Beach’ en aldus pas negen jaar later van stal gehaald, maar uiteraard geheel bewerkt. Stel je voor.
Ik vind alle interrupties en herstarts niet erg, denk even aan de collageachtige structuren van Zappa’s oude werk, bijvoorbeeld Uncle Meat. Het hoort er eigenlijk gewoon bij als een soort tweede natuur. Tussendoor is trouwens zat prachtige muziek te horen, zoals de eerdergenoemde klangfarben van Underwood.
CD2 begint met ‘It Must be a Camel. Veel piano en viool, nauwelijks of geen gitaar. Plotseling is daar ene ‘Natasha’. Die werd  later een kleine paraplu. Little Umbrellas past beter. Mijn site zou ik ook niet bepaald Natasha hebben willen noemen, dat trekt een ander soort klandizie vrees ik.
Nog een vreemde eend in de bijt: Bognor Regis. Die naam zwierf al wel door het zwerk en is uiteindelijk de grondslag voor een vroege Conehead-versie. Conehead zouden we pas tegenkomen op ‘You Are What You Is’ in 1981 en dan natuurlijk in een metamorfose. Deze cd sluit of met ‘Willie the Pimp’, met nu wel veel gitaarwerk en talloze variaties van de track zoals we dat kennen. Helemaal top.
CD3 is in zes tracks de opbouw naar ‘Transitation’.  Die transitie zouden we niet lang na Hot Rats tegenkomen op Chunga’s Revenge, maar dan als ‘Twenty Small Cigars’. Eén van de nummers die zo ontzettend hoorbaar met gemak gelinkt konden worden aan Hot Rats. ‘Lil’ Clanton Shuffle’ kennen we in korte versie al een beetje van The Lost Episodes. Hier speelt een Mother-achtige band het werk in ruim twaalf minuten. Underwood is afwezig, maar het is zonder meer genieten van het werk van Preston en kompanen Estrada en Black. Don Harris lijkt hier de gast, maar speelt, zoals overal in deze set met passie én verve. Dat geldt meteen voor de twee volgende tracks: ‘Directly From My Heart to You’, die we in het kort kennen van Weasels Ripped My Flesh’ en ‘Another Waltz’. Die Waltz is me een ding, bijna achtentwintig minuten lang walsen we langs thema’s en paden en  gaan die vervolgens weer te buiten. Wat een genot en plezier. Delen ervan kenden we al, maar dan weer als ‘Little House I Used to Live In’ van Burnt Weenie Sandwich. Je ontdekt nu ook de bronnen én tevens de collageknutselpraktijken van Zappa. Wij wisten vroeger echt helemaal niks.
Op CD4 komt dame Margaret weer opdagen, maar nu met een andere bassist en drummer. Zoek de zes miljoen verschillen! De sessies voor ‘Son of MR. Green Genes’ worden uitgevoerd mét gitaar en de grote verrassing hier is ‘Big Legs’. Bijna drieëndertig minuten lang ‘The Gumbo Variations’, en nu dus in ‘full color’. Wat een track, omverwerpend gewoon. Ooit, in 1987, kregen we een paar minuutjes extra op de Ryko-release en kwamen we uit op zestien minuten. Hier krijgen we zelfs het dubbele. Heerlijk! In het boekje staat nu een streep, want we gaan in de herhalingen, maar dan anders natuurlijk, voor: It Must be a Camel, Arabesque, Transition en Piano Music. Bij de laatste track is er een kleine omissie in het boek, want dít is de track, tenminste een deel ervan, die we later zouden terug horen als ‘Aybe Sea’ op Weasels. Zappa op akoestische gitaar en Underwood op akoestische piano. Ga maar luisteren. ‘Avant Garde meneer!’, zo sprak mijn neef vroeger.
Stuurman Ahmet legde in een podcast uit dat we nu de basistracks gehad hadden en daarom overgingen tot de extra’s op CD5 en 6. De eerste zes tracks op CD5 is de net genoemde editie van de Rykoset uit 1987. Eigenlijk is die totaal overruled door de 2012 set, maar toch aardig en grappig en leuk en vul maar in. Menig Zappanaat heeft dit setje gewoon nog in de kast staan, tenminste dat denk ik dan. Fan of niet toch? Maar hoort er dan soort van er toch wel bij was het argument. Ach.
Dan vervolgen we met: advertenties, de uitleg van de naam uit een interview met Zappa en nog wat oude mastertracks voor Peaches en Little Umbrellas en een andere mix van de Clanton Shuffle.
Het laatste deel, CD6 is het vervolg van CD5, maar begint met een OMG-verbazingwekkende opening: Little Umbrellas uit Studio Z.! Ergens opgenomen tussen 1961-1964 met onbekend personeel. Maar toch. Wat zit er nog meer in het Studio Z. -vat? Dat hadden we dan ook graag nog even op cd. Ook vreemd dat Little Umbrellas later Natasha werd genoemd en vervolgens toch weer Little Umbrellas. Wie is die Natasha dan? Lag hier al de bron van Hot Rats ook? Al die vragen…
Op CD6 veel outtakes, snelle mixen, andere mixen, reclame, een gesprekje van Annie en Cynthia (van de GTO’s) over pooier Willie, het vocale werk van Don van Vliet/Captain Beefheart, maar dan a-capella. Dit klinkt als een droge opsomming der delen, maar er is genoeg muziek op disc 6 te beluisteren, zoals Willie, ruim veertien minuten, twee, tien-minuten-versies van de Zoon Van die Meneer, Bognor Regis en Arabesque en nog wat klein grut. Genoeg om blij mee te zijn.

Zes, lange cd’s zorgeloos genieten van prachtige muziek, Muziek uit een ander tijd, maar inmiddels mooi op kleur gekomen en vol om te plukken. Verjaard? Niet eens, rijper, dat wel. Dit werk maakt meteen duidelijk wat er met de Halloween-boxen mis is, daar gaat het vooral over kwantiteit, hier over kwaliteit. Hier was Zappa nog grenzen aan het verleggen, zijn horizon aan het verbreden en op zoek naar zijn klank en bouwstenen. Hier spat enthousiasme en warmte vanaf, later zou de muziek, tenminste in mijn bescheiden optiek, te mechanisch, te geprogrammeerd worden.
Eerlijkheidshalve moet ik hier wel even opbiechten dat Hot Rats altijd een van mijn grote favorieten is geweest. Toen al, meteen in 1969, wat een opwindende plaat was dat toen en zo anders als de rest. Dat gevoel krijg ik met de sessies een beetje terug en daar word ik heel, heel blij van. De sitenaam komt ook niet zomaar uit de lucht vallen tenslotte.
Maar zelfs dan en toch. The Hot Rats Sessions is een geweldige set, aanbevolen voor iedereen die van échte muziek houdt en zich en passant zich wil onderdompelen onder de infraroodzon. Wie wil dat nou niet in een (wat) frisse winterperiode?

The Hot Rats Sessions
20 december 2019
officiële release - 115

2019 cd-versie
disc 1
  1. Piano Music (Section 1)
This is Take 8, an alternate performance of what became known as “Piano Intro to Little House I Used To Live In” found on "Burnt Weeny Sandwich".
  2.  Piano Music (Section 3)
Contains the theme from “Peaches En Regalia” and the Master Take of “Aybe Sea” (Burnt Weeny Sandwich)
  3. Peaches En Regalia (Prototype)
  4. Peaches En Regalia (Section 1, In Session)
  5. Peaches En Regalia (Section 1, Master Take)
  6. Peaches En Regalia (Section 3, In Session)
  7. Peaches En Regalia (Section 3, Master Take)
  8. Arabesque (In Session)
  9. Arabesque (Master Take)
Released in edited form as “Toads Of The Short Forest” on "Weasels Ripped My Flesh" in 1970
10.  Dame Margret's Son To Be A Bride (In Session)
This song was re-recorded on 7-30-69 and eventually repurposed as "Lemme Take You To The Beach" first issued on "Studio Tan" in 1978

disc 2
  1. It Must Be A Camel (Part 1, In Session)
  2. It Must Be a Camel (Part 1, Master Take)
  3. It Must Be a Camel (Intercut, In Session)
  4. It Must Be a Camel (Intercut, Master Take)
  5. Natasha (In Session)
  6. Natasha (Master Take)
Released as “Little Umbrellas” on "Hot Rats" in 1969
  7. Bognor Regis (Unedited Master)
Unreleased Track. Frank re-worked this track over the years, using it as the basics for an early version of "Conehead". In the process, he erased original source material. This mix reflects what survived along with some crafty insertion from a vintage 2-track mix for completion.
  8.  Willie The Pimp (In Session)
  9. Willie The Pimp (Unedited Master Take)
10. Willie The Pimp (Guitar OD 1)
11. Willie The Pimp (Guitar OD 2)

disc 3
Basic Track Sessions
1. Transition (Section 1 - In Session)
2. Transition (Section 1 - Master Take)
3. Transition (Section 2 - Intercut - In Session)
4. Transition (Section 2 - Intercut - Master Take)
5. Transition (Section 3 - Intercut - In Session)
6. Transition (Section 3 - Intercut - Master Take)
Released in edited form as “Twenty Small Cigars” on "Chunga’s Revenge" in 1970.
7. Lil’ Clanton Shuffle (Unedited Master)
Re-mixed and released in edited form on "The Lost Episodes" in 1998
8. Directly From My Heart To You (Unedited Master)
Released in edited form on “Weasels Ripped My Flesh” in 1970
9. Another Waltz (Unedited Master)
Portions released in edited form as “Little House I Used To Live In” on "Burnt Weeny Sandwich" in 1970

disc 4
Basic Track Sessions
1. Dame Margret’s Son To Be A Bride (Remake)
Eventually utilized for "Lemme Take You To The Beach" on "Studio Tan" in 1978. Because of this song getting repurposed later, original tracks were wiped by FZ in favor of new ones. All that's left is the original bass & drums.
2. Son Of Mr. Green Genes (Take 1)
3. Son Of Mr. Green Genes (Master Take)
4. Big Legs (Unedited Master Take)
Released in edited form as "The Gumbo Variations" on "Hot Rats" in 1969
5. It Must Be a Camel (Percussion Tracks)
Percussion overdubs recorded at Sunset Sound Studios, August 1969
6. Arabesque (Guitar OD Mix)
Guitar Overdubs recorded at Sunset Sound Studios, August 1969 Released in edited form as “Toads Of The Short Forest” on "Weasels Ripped My Flesh" in 1970
7. Transition (Full Version)
Guitar Overdubs recorded at Sunset Sound Studios, August 1969. Released in edited form as “Twenty Small Cigars” on "Chunga’s Revenge" in 1970.
8. Piano Music (Section 3 - OD Version)
Overdubs recorded at TTG Studios, 7-21-69 Contains the theme from “Peaches En Regalia” (c)1969, and the Master Take of “Aybe Sea” released on "Burnt Weeny Sandwich" in 1969.

disc 5
From The Vault - Part 1
Hot Rats - 1987 Digital Re-Mix. Re-Mixed from the original multi-track masters with added material from the original sessions
  1. Peaches En Regalia
  2. Willie The Pimp
  3. Son Of Mr. Green Genes
  4. Little Umbrellas
  5. The Gumbo Variations
  6. It Must Be A Camel
  7. The Origin Of Hot Rats 1987- FZ with Peter Occhiogrosso
  8. Hot Rats Vintage Promotion Ad #1
  9. Peaches En Regalia (Mono Single Master)
10. Hot Rats Vintage Promotion Ad #2
11. Little Umbrellas (1969 Mono Single Master)
12. Lil' Clanton Shuffle (1972 Whitney Studios Mix)

Disc 6
From The Vault - Part 2
  1. Little Umbrellas (Cucamonga Version)
  2. Little Umbrellas (1969 Mix Outtake)
  3. It Must Be A Camel (1969 Mix Outtake
  4. Son Of Mr. Green Genes (1969 Mix Outtake)
  5. More Of The Story Of Willie The Pimp
  6. Willie The Pimp (Vocal Tracks)
  7. Willie The Pimp (1969 Quick Mix)
  8. Dame Margret's Son To Be A Bride (1969 Quick Mix)
  9. Hot Rats Vintage Promotion Ad #3
10. Bognor Regis (1970 Record Plant Mix)
11. Peaches En Regalia (1969 Rhythm Track Mix)
12. Son Of Mr. Green Genes (1969 Rhythm Track Mix)
13. Little Umbrellas (1969 Rhythm Track Mix)
14. Arabesque (Guitar Tracks)
15. Hot Rats Vintage Promotion Ad #4

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: guitar, octave bass, percussion
Ian Underwood: piano, organus maximus, flute, all clarinets, all saxes
with
Captain Beefheart: vocal on Willie the Pimp
Suger Cane Harris: violin on Willie the Pimp & the Gumbo Variations
Jean-Luc Ponty: violin on It Must Be a Camel
John Guerin: drums on Willie the Pimp, Little Umbrellas, It Must Be a Camel
Paul Humphrey: drums on Son of Mr. Green Genes & the Gumbo Variations
Ron Selico: drums on Peaches en Regalia
Max Bennett: bass on all tracks, except:
Shuggy Otis: bass on Peaches en Regalia
John Balkin: bass
Don Preston: piano, organ
Jimmy Carl Black: drums
Annie Zannus: vocals
Cynthia Dobson: vocals

------------------------------------------------------------
This Movie for Your Ears
was produced and directed by Frank Zappa
------------------------------------------------------------
dedicated to Dweezil, Bub & Gil
------------------------------------------------------------

dutch text 2019/2020 Paul Lemmens © pics etc. ZFT/UMe