muziek     verhaal     artikelen
 electric aunt jemima
Electric Aunt Jemima komt op deze cd niet voor, iets dat wel vaker gebeurt met titelopnames in deze reeks. Op de cd treffen we bijna dezelfde groep aan als op ‘Tis the Season to be Jelly’, alleen is Mundi vervangen door Arthur Trip III. De muziek stamt daarmee uit de beginperiode. In tegenstelling tot de hiervoor genoemde cd bevat ‘Electric Aunt Jemima’ veel meer eigen werk, alleen wat snippers klassiek en rock’ n roll. Nog een tegenstelling, deze cd bestaat niet uit één concert, maar uit een verzameling losse opnames: een viertal uit Denver, 1968, twee uit het Concertgebouw, Amsterdam, 1968 en één uit de Gruggahalle, Essen, 1968. Die laatste kennen we natuurlijk van het toenmalig radioprogramma met Vincent van Engelen. Die track is indertijd minstens door elke Zappafan opgenomen, inclusief aankondiging. Aan het eind roept Zappa iets, dat kon ik nooit verstaan en op deze cd ook niet. Volgens gestudeerden zegt hij: “Thank you very much for coming to see us. We'll play twice again tonight. Goodbye.”
Het concert in Amsterdam was een bijzonder, hier horen we maar twee stukken, er is ook een bootleg met het hele concert in omloop. Opvallend is dat het veel instrumentaal werk is. Zappa’s elektrische kamermuziek maakte in die periode opgang. Hij had er de band voor. De nummers worden redelijk authentiek, lees volgens de albums, gespeeld, zonder in al te veel flauwekul te vervallen. Dat gebeurde in latere jaren wel, waardoor prachtige composities vakkundig om zeep geholpen werden. Minder duidelijk is op deze cd waar composities ophouden en andere ‘stukken’/’elementen’ beginnen. Er werd heel wat afgeëxperimenteerd door de oude bands, zo ook hier. De grenzen binnen de muziek werden nogal opgerekt.
‘whät’ (wat?) is een door de maker zelfgekozen titel. Het instrumentale stuk, in feite een solo uit…., is niet te herleiden tot een bekend werk.
De geluidskwaliteit van deze cd is nogal wisselend, het begin is abrupt, als de opname ‘plotseling’ wordt aangezet. Het eind is al even abrupt. Toch is het al met al een best aardig geheel en een overzicht van hoe The Mothers of Invention toen ‘live on stage’ klonken. Mijn favoriet is King Kong uit Essen.
En nog iets, die hoes… Wat een monster. Ik heb nooit begrepen wat dit is en waarom deze afbeelding de cd ‘siert’. Hoezenmaken is een vak, bij bootleggers werd er nog al eens iets ‘bedacht’. The cheep-version, zal ik maar zeggen, maar…as long as it $ell$.

Electric Aunt Jemima
16 juni 1992
a beat the boots release

1. Little House I Used To Live In/Dog Breath Variations/Blue Danube Waltz/Hungry Freaks Daddy
2. whät
3. Dog Breath
4. King Kong
5. Trouble Every Day
6. A Pound For A Brown (On The Bus)
7. English Tea Dancing Interludes/Plastic People/King Kong/America Drinks/Wipe Out

------------------------------------------------------------

Frank Zappa: guitar, vocals
Ray Collins: tambourine, vocals (1, 2, 5, 7)
Roy Estrada: bass, vocals
Don Preston: keyboards, electronics
Ian Underwood: keyboards, woodwinds
Bunk Gardner: woodwinds
Motorhead Sherwood: baritone sax
Jimmy Carl Black: drums
Arthur Dyer Tripp III: drums

------------------------------------------------------------
tracks 1, 2, 5, 7:  recorded live at The Dog, Denver, CO, May 3, 1968
tracks 3, 6: recorded live at Concertgebouw, Amsterdam, October 20, 1968
track 4: recorded live at Grugahalle, Essen, Germany - September 28, 1968

-----------------------------------------------------------
‘Beat the Boots’ is een serie cd-uitgaven waarbij Zappa een aantal populaire bootlegs zelf uitbracht. De makers konden daar weinig tegenin brengen. Nu verdiende Zappa er bovendien zelf nog wat aan. Hij nam ze één-opéen over, inclusief ‘artwork’.
dutch text 2022 Paul Lemmens © pics etc. ZFT/UMe