1978 lp-versie



2012 cd-versie (met nieuwe pizzapunt)

------------------------------------------------------------
linki met:



------------------------------------------------------------

Studio Tan
15 september 1978
officiële release - 24

1978 lp-versie
A1. Greggery Peccary

B1. Let Me Take You To The Beach
B2. Revised Music For Guitar & Low Budget Orchestra
B3. REDUNZL

1991/1995 cd-versie
1. The Adventures Of Greggery Peccary
2. Revised Music For Guitar And Low-Budget Orchestra
3. Lemme Take You To The Beach
4. RDNZL

2012 cd-versie
1. The Adventures of Greggery Peccary
2. Lemme Take You To The Beach
3. Revised Music For Guitar & Low Budget Orchestra
4. RDNZL

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: guitar, vocals, percussion
George Duke: keyboards (1, 3, 4)
Bruce Fowler: trombone (1, 3)
Tom Fowler: bass (1, 3)
Chester Thompson: drums (1, 3, 4)
Davey Moire: vocals (3)
Eddie Jobson: keyboards, yodeling (3)
Max Bennett: bass (3)
Paul Humphrey: drums (3)
Don Brewer: bongos (3)
James Youman: bass (4)
Ruth Underwood: percussion, synths (1, 4)
orchestra:
John Berkman: piano (1, 3)
Michael Zearott: piano (1, 3)
Pamela Goldsmith: viola (1, 3)
Murray Adler: violin (1, 3)
Sheldon Sanov: violin (1, 3)
Jerry Kessler: cello (1, 3)
Edward Meares: double bass (1, 3)
Don Waldrop: trombone (1, 3)
Jock Ellis: trombone (1, 3)
Dana Hughes: bass trombone (1, 3)
Earle Dumler: oboe (1, 3)
JoAnn Caldwell McNab: bassoon (1, 3)
Mike Altschul: flute (1, 3)
Graham Young: trumpet (1, 3)
Jay Daversa: trumpet (1, 3)
Malcolm McNab: trumpet (1, 3)
Ray Reed: flute (1, 3)
Victor Morosco: sax (1, 3)
John Rotella: woodwinds (1, 3)
Alan Estes: percussion (1, 3)
Emil Richards: percussion (1, 3)
------------------------------------------------------------
Studio Tan maakt deel uit van de oorspronkelijk geplande Läther 4lp-box. Voor meer info hierover kijk bij Läther.
------------------------------------------------------------

Extra Gary Panter tekening bij de 1995 cd-versie. De tekening mocht blijven voor de 2012 cd-versie

Leer en de crisis. Daarover gaat Studio Tan. Maar daarover gaan ook Orchestral Favorites, Sleep Dirt en Zappa in New York en in zekere zin ook Zoot Allures.
Begin 1976 zette Zappa zijn manager en Discreet zakenpartner Herb Cohen op straat. Iets met geld. Zappa vroeg Warner Bros, de toenmalige distributeur van zijn Discreet- label, om een project te mogen doen zonder de bemoeienis van Cohen. Dat mocht en dat werd Zoot Allures. Omdat er genoeg materiaal lag had Zappa het idee om wat hij klaar had liggen in een doos te doen; vier albums maar liefst. De naam: Läther. Hij gaf een basistape aan Warner ter beoordeling. Maar hij had niet gerekend op een het draaiwerk van Warner. Plotseling besloten ze dat Cohen nog wel iets in de melk te brokkelen had en dat Zappa vier albums, geen box, voor Discreet moest leveren in verband met contractuele verplichtingen. Zappa leverde daarop alle vier de platen in één keer en dat is uniek in de historie. Waarschijnlijk had hij zelf nog zeggenschap over New York, maar daarna trok hij zijn handen er vanaf of werd hij buiten spel gezet. Wat Warner Met New York deed is bij de bespreking van Zappa in New York te lezen. Achter de schermen zocht Zappa contact met Phonogram Records om Läther als een speciaal project alsnog uit te brengen en wel op zijn nieuwe ‘Zappa’-label. Maar daar stak Warner meteen een gerechtelijke stok voor. Warner bracht het restmateriaal zelf uit op drie lp’s: Studio Tan, Sleep Dirt en Orchestral Favorites. Alle drie kwamen ze in een crisisverpakking met werk van Gary Panter en geen enkele vermelding op de hoes van musici en alle voor ons zo belangrijke trivialia. Jammer voor ons, maar ook voor Zappa die het vreselijk vond dat de muziek niet klonk zoals de bedoeling was.
Na diverse rechtszaken kreeg Zappa de rechten op zijn eigen werk weer terug en kon het zelf uitbrengen. Ondanks dat koos hij er alsnog voor de hoezen en losse platen te laten voor wat ze waren. Waarschijnlijk omdat iedereen ze inmiddels zo herkende. Datzelfde gold voor wie er op mee speelden; we kregen slechts marginale informatie en niet het totaalplaatje.
Wel werden kleine veranderingen aangebracht, zoals de volgorde en de benaming van sommige tracks. In een vroege editie van Sleep Dirt werd er zelfs plotseling gezongen in voorheen instrumentale tracks. Later is dat weer teruggedraaid.
Hoe Läther had kunnen klinken krijgen we in 1996 te horen als Ryko een drie-cd-set uitbrengt met het ‘originele’ materiaal. De 2012-editie is merkwaardig genoeg weer anders.
Studio Tan biedt ons in ieder geval het prachtige verhaal met dito muziek van een zakenzwijn dat de kalender uitvindt en daarmee iedereen afhankelijk maakt van de tijd. Een prachtig gegeven. Het lange stuk roept herinneringen op aan Billy the Mountain. Zappa was heel goed in dit soort verhalen.
Op de soloplaat van Jean-Luc Ponty, King Kong uit 1970 stond een mooi werkje: ‘Music for Electric Violin and Low Budget Orchestra’. In feite keert het stuk in een modernere jas terug als ‘Revised Music for Guitar and Low-Budget Orchestra’. Het krijgt een Grand Wazoo-achtige uitvoering. In 1987 verschijnt het stuk op een compilatiealbum genaamd ‘The Guitar World According to Frank Zappa’. Die versie heeft drum overdubs gedaan door Chad Wackerman. Zappa was zeker toch bezig met zijn oude werk.
Let Me (Lemme) Take You to the Beach was hier een zeer plaatselijke hit; alleen in dit huis namelijk. Prachtig nummer, lijkt een beetje op het werk uit Ruben & the Jets of de oude surfmuziek uit Pal-studio. Heerlijk voor warm weer.
REDUNZL of RDNZL (of RNDZL zoals het fout in het Ryko-boekje stond) is een veelzijdig nummer met gitaarsolo, percussie en een scala aan muziekstijlen.
ondanks de crisis was en is Studio Tan een erg geslaagde plaat. Dat komt dan niet door Warner, maar gewoon door Zappa die al die prachtige muziek al had klaarliggen.
dutch text 1995 / 2010 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT