1979 lp-versie



2012 cd-versie
Sheik Yerbouti
3 maart 1979
officiŽle release - 26

1979 lp-versie
A1. I Have Been In You
A2. Flakes
A3. Broken Hearts Are For Assholes
A4. I'm So Cute

B1. Jones Crusher
B2. What Ever Happened To All The Fun In The World
B3. Rat Tomago
B4. We Gotta Get Into Something Real
B5. Bobby Brown
B6. Rubber Shirt
B7. The Sheik Yerbouti Tango

C1. Baby Snakes
C2. Tryin' To Grow A Chin
C3. City Of Tiny Lites
C4. Dancin' Fool
C5. Jewish Princess

D1. Wild Love
D2. Yo' Mama

2012 cd-versie
  1. I Have Been In You
  2. Flakes
  3. Broken Hearts Are For Assholes
  4. I'm So Cute
  5. Jones Crusher
  6. What Ever Happened To All The Fun In The World
  7. Rat Tomago
  8. We Gotta Get Into Something Real
  9. Bobby Brown
10. Rubber Shirt
11. The Sheik Yerbouti Tango
12. Baby Snakes
13. Tryin' To Grow A Chin
14. City Of Tiny Lites
15. Dancin' Fool
16. Jewish Princess
17. Wild Love
18. Yo' Mama

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: lead guitars, vocals
Adrian Belew: rhythm guitar, vocals
Tommy Mars: keyboards, vocals
Peter Wolf: keyboards, butter
Patrick O'Hearn: bass, vocals
Terry Bozzio: drums
Ed Mann: percussion, vocals
David Ocker: clarinet on Wild Love
Davey Moire: background vocals
Andre Lewis: background  vocals
Napoleon Murphy Brock: background  vocals
Randy Thornton: background  vocals

------------------------------------------------------------





Dancin' Fool - de single


Bobby Brown, de single uit Duitsland met opschrift: 'Aus dem Kinofilm Baby Snakes'
Daar zaten we dan in Ahoy, februari 1978, in afwachting van wat komen ging, we hadden alles verwacht, maar niet dit. De show die avond bestond bijna alleen uit nummers van Sheik Yerbouti, een plaat die we tot dan nog niet gezien of gehoord hadden. Verbijsterd, opgewonden, tevreden en verbaasd verlieten we Ahoy en raakte ik nog spontaan aan de slag als posterverkoper.
Sheik Yerbouti zou een tijd later uitkomen op een voor Zappa nieuw label (CBS) en was de eerste na een te lange stilte. Dat Zappa ondertussen gewoon verder gegaan was moesten wij hier maar raden en dat de Sheik bij uitkomen al meer dan een jaar oud was, wisten wij veel.
In Ahoy hoorden we een compleet nieuwe band en maakten we een nieuwe Zappa mee; hij dirigeerde, zong en speelde alleen nog gitaar bij solo's. Weinig show, maar een - lang - concert, waarbij de nummers bijna zonder uitzondering in elkaar overliepen. Punkmuziek was op dat moment populair, net als disco en daar kwam Zappa met de Sheik die beide muziekstijlen op de korrel nam. De agressiviteit van punk zat duidelijk in zijn muziek, net als de bijna achteloze eenvoud van disco.
De plaat, waarvan de titel afgeleid leek van KC and the Sunshine Band's Shake Shake Your Booty, klonk verrassend helder. Dat had te maken met alweer een nieuwe geluidstechnische verbetering in het opnameprocedť. Veel, heel veel, stukken waren opgenomen in London, Hammersmith-Odeon in ' 77-' 78 en in de studio voorzien van overdubs, lots of overdubs. Andere stukken waren in het kader van xenochrony op/over andere stukken geplakt, de solo van de een over een ritme van een ander, Rubber Shirt is daar het beste voorbeeld van. De baspartij is van een stuk uit Goteborg, Zweden 1974 en is geplakt over een tape met een muziekstuk uit de studio dat daar al lag. De interactie vond nooit in het echt plaats. Eenzelfde benadering was er voor Yo' Mama. Eigenlijk is Sheik Yerbouti een live-album en daar is niets mis mee, want live is het muziekspel vaak spontaner en wat alerter. Veel tracks gaan over Zappa's nieuwe spotpunt: Amerikaanse seks en de hypocriete wijze waarmee er wordt omgegaan. En passant schopt hij wat heilige huisjes omver en krijgt hij een conservatieve Joodse organisatie (B'nai B'rith) over zich vanwege de Jewish Princess. Dat er nog meer religies een veeg uit de pan krijgen valt die club niet op. De dansende gek is Zappa zelf, na zijn val van het podium is een been iets korter dan het andere, vandaar. Bobby Brown doet het vooral goed in Duitsland en Noorwegen, al zal dat niet zijn vanwege de tekst. Meerdere teksten gaan over het bizarre fenomeen dat in deze tijd in Amerika zijn kop opsteekt; verklaren dat je homo bent om een betere maatschappelijke positie te krijgen. Gitaargod Peter Frampton krijgt er nog even van langs in de eerste track. Later legde Zappa on stage uit dat hij het niet begreep dat iemand dat kon zingen; te horen op You Can't Do That On Stage Anymore, vol. 6 (nr. 17).
Sheik Yerbouti is in zekere - ruime - zin vergelijkbaar met Uncle Meat, veel livewerk, intermezzi, instrumentale en gecompliceerde stukken, afgewisseld met sing-a-longs. Dat was tot nu niet meer op deze wijze gedaan, maar zou wel vaker gaan gebeuren.
Nog altijd is Sheik Yerbouti een van mijn favorieten, er staat eigenlijk geen zwak stuk op, alleen zijn sommigen nog beter (dank George Orwell), bijvoorbeeld de oude plaatkant vier: Wild Love, gevolgd door Yo' Mama. Rillingen!
Dan nog dit: die Sheik aankleding? Indertijd, april 1979, werd de Sjah van PerziŽ verdreven uit zijn land en zocht opvang in de USA. Het nieuwe land, een Islamitische republiek, werd Iran genoemd. De Sjah kwam echter de VS niet in en kreeg uiteindelijk asiel in Egypte. Wereldwijd was er ophef, reden voor Zappa zichzelf in stijl te presenteren.
dutch text 2010 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT