ROXY - THE MOVIE
cd/dvd - bluray

Frank Zappa’s concerts at the Roxy Theatre in Holywood in December 1973 are legendary. Frank and the Mothers played three nights on December 8th, 9th & 10th and these shows formed the basis of the “Roxy & Elsewhere” album that was released in 1974. However the performances were also filmed in 16mm and this footage has been sitting in the Zappa vault ever since. Now fully restored by the Zappa Family Trust this live concert film is being made available for the first time. It captures Frank and the Mothers at the height of their powers and includes material that is unique to these performances. This is a highly anticipated release for Zappa fans who have waited many years for the concert footage to finally be released.

Zo langzamerhand krijgen we dan dus de Roxy performances bij elkaar. Het duurt even, zo'n veertig jaar, maar dan heb je - waarschijnlijk - ook wat. Op pompoendag, Halloween 2015, verschijnt dan eindelijk Roxy - The Movie (ik hoor het heer Z. al zeggen met zijn zware stem). Natuurlijk is het meisje gevallen omdat ze haar enkel verstuikt heeft. Verder zijn we gevangenen geworden en de gitaar zijn slaafje. Ogenopeners en rolbevestigers alom dus. Het belooft wat te worden. Spannend, het kan niet snel genoeg gaan. Maar na veertig jaar tellen die paar dagen nog nauwelijks mee.

Hierbij een lokkertje: klik

DVD/BluRay

1. Cosmik Debris
2. Medley: Penguin In Bondage / T’Mershi Duween / The Dog Breath Variations / Uncle Meat / RDNZL
3. Inca Roads
4. Medley: Echidna’s Arf (Of You) / Don’t You Ever Wash That Thing / Cheepnis - Percussion
5. Cheepnis
6. Medley: I’m The Slime / Big Swifty
7. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzman’s Church)
8. Don’t Eat The Yellow Snow
9. Father O’Blivion

Bonus Features
Additional tracks:
1. Medley: Pygmy Twylyte / The Idiot Bastard Son
2. Dickies’s Such An Asshole

CD

1. “Something Terrible Has Happened…”
2. Cosmik Debris
3. Medley: Penguin In Bondage / T’Mershi Duween / The Dog Breath Variations / Uncle Meat / RDNZL
4. Medley: Echidna’s Arf (Of You) / Don’t You Ever Wash That Thing / Cheepnis - Percussion
5. Cheepnis
6. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzman’s Church)

Bonus Features
Additional tracks:
1. Medley: Pygmy Twylyte / The Idiot Bastard Son
2. Dickies’s Such An Asshole
3. even more surprises...







Na drie cd’s, één dvd en nog wat losse tracks op de boxen die je niet meer op het podium kunt doen weten we nog steeds niet wat er zich nu in 1973 de beroemde Roxy heeft afgespeeld. De ene site rept van vier concerten, de ander van drie, maar dan met een soort vóórshow met gasten, zowel in de zaal als op het podium. Alleen bij die ouverture is heer Simmons met zijn hoge-school diploma geweest. Daarna kon hij gaan.; toch niet voldoende geleerd Heer Preston, die we wel aantreffen op de eerste release, is eigenlijk nergens te bekennen, dus hij is ‘from elsewhere’. Dat komt aardig overeen met zijn eigenwijze opstelling. Er was hier wat ophef over de nakende dvd. Na jarenlang gedoe kwakte de postbode eindelijk op het afgesproken tijdstip Roxy the Movie in de bus. Een synchronisatiefoutje… was de verontschuldiging voor het lange wachten. Eigenlijk meer, want nadat geluid en beeld steeds meer uit de pas gingen lopen – Steve Reich zou er blij mee geweest zijn – was het schier onmogelijk die weer in de pas te krijgen. Althans niet met analoge technieken en zelfs niet met digitale, daarvoor was de een-en-twintigste eeuw nodig. Het lijken The Thunderbirds wel. Meticuleus is een en ander nu op het goede spoor gezet en de beelden bewerkt met allesreiniger, waardoor wij eindelijk haarscherp konden kijken naar de even zo vaak aan- als afgekondigde film. En ja, het bevalt. Het leuke is dat we nog wat extra’s ‘movie’ krijgen, vergeleken met de inmiddels bekende cd’s en ook nog wat bonusmaterie en ook nog wat verstopte aardigheidjes, maar dat moet je dan wel weten te vinden in de stralende cirkels en het bekende 'moustache-logo'. Nadat we gestart zijn zien we een serieus ogende band -er wordt gefilmd tenslotte - die gedreven speelt. Zappa is de host van de avond en moet soms zijn kruk afstaan aan Tom Fowler die zijn enorme sigaar probeert weg te smoken. Soms draaft er iemand door het beeld die de bezwete hoofden afneemt en poedert; tegen glim natuurlijk. De gordijnen glimmen al genoeg. De drummers drummen hun ding en - zoals Ruth beschreef in het boekje van Proxy - duikt Ralph Humphrey af en toe op in de percussiesectie. Dat ziet er gemoedelijk uit eigenlijk, ik had daar na haar versie een heel ander beeld bij. Zelfs mister Z. is te vinden in die sectie en beroert na een semi-serieus stokkengevecht en-passant even het achterste van Mrs. Underwood, oeps een ander soort ‘trommel’-vel. Ruth lacht meewarig en denkt aan Ian die thuiszit en die denkt aan Pauline. Life on the road… Nappy en Walt stappen van voor naar achter en opzij en toeteren er gezellig op los al dan niet ondersteunt met hun eigen vocalen. De mensen in de zaal mogen op de voorgangers signalen meedoen, dus niks lui achterover zitten en genieten. Zo ver, zo goed. Echt ouderwets genieten dus. Wat ik zo her en der op het wereldwijde web lees is dat de meesten zaten te wachten op de filmische versie van The Be-Bop Tango. Dan blijkt maar weer eens temeer dat de huidige generatie visueel ingesteld is en niet auditief. Voor mij hoefde dat niet per sé, ik had er mijn eigen goedkope fantasietjes allang op losgelaten natuurlijk, maar het is best geinig om een aantal volwassenen een beetje gek dansje zien te doen op commando’s van Frank & George. Niet iedereen blijkt geschikt als dance-me-this-figuur, pas bij een tweede ronde en bij het opdraven van ‘professionals’ wordt de zaak, evenals de kledij, wat losser. Carl Franzoni, de man die vroeger al de danstroep van de Whiskey-a-go-go (ver)leidde probeert dat nu weer, maar het komt wat klunzig over, zeker als hij steeds zich steeds weer in vaarwater van de dames begeeft. ‘The professional horlet’ doet haar ding in een minibikini en beweegt ondertussen suggestief haar onderlichaam zodat de rapen gaar raken en de tent oververhit. Waarvan acte. Dan is het natuurlijk tijd voor een gezellig bluesje zodat iedereen, bevrijd van alledaagse knellingen, kan opstaan en meedoen. Altijd in voor de humor die Frank. In de bonus treffen we nog veel meer aan, het werd zeker te duur om dat allemaal in het hoofdgerecht te krijgen. Van de redenen snap je natuurlijk weer niks. Ik vraag me dan ook steeds vaker af of ik het nog wel wil weten; gewoon accepteren en je er niet druk over maken. Zo draaft in de reservetijd Pamela des Barres nog op, voormalig G.T.O. en bij tijd en wijle huisgenoot in huize Zappa, bij Gail aan tafel om weer eens uit te huilen over een zoveelste relatie of te melden dat Led Zeppelin in town was en dat Jimmy en Robby op haar komst rekenden. Tsja, die Pamela Miller. Ze begeeft zich wulps over langs en door. En Frank? Die lacht!
De muziekkeus van de bijbehorende audiocd; tenminste als je die versie hebt gekocht, is er een ‘to lure the innocent young person in our camp’, want er zit her en der wat overlap-dance met bestaande setjes. En toch meen ik tussen de bekende titels toch weer andere versies en solo’s te horen. Gelukkig is alles helemaal uitgezocht, zelfs tot de minuut nauwkeurig en hoef ik dat niet meer te doen (bezoek op de information is not knowledge site de roxy the movie pagina maar eens – je wordt er helemaal gek van).
Zaak gesloten of compleet? Nee, ik denk het niet, maar voor nu ben ik er dik tevreden mee. Nu nog wat meer tijd vinden om me visueel aan te sluiten bij het audiogedeelte.

text ©2015 paul lemmens / cover picture etc. © ZFT