2015 cd / dvd / blu ray-versie

------------------------------------------------------------
links met:





------------------------------------------------------------
Roxy the Movie Soundtrack
30 oktober 2015
officiële release - 102 *

2015 cd-versie
  1. Something Terrible Has Happend
  2. Cosmik Debris
  3. Penguin In Bondage
  4. T'Mershi Duween
  5. Dog/Meat (The Dog Breath Variations/Uncle Meat)
  6. RDNZL
  7. Echidna's Arf (Of You)
  8. Don't You Ever Wash That Thing?
  9. Cheepnis—Percussion
10. Cheepnis
11. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzmen's Church)

2015 DVD/BluRay-versie
  1. Something Terrible Has Just Happened
  2. Cosmik Debris
  3. Penguin In Bondage
  4. T'Mershi Duween
  5. The Dog Breath Variations
  6. Uncle Meat
  7. RDNZL
  8. Inca Roads *
  9. Echidna's Arf (Of You)
10. Don't You Ever Wash That Thing?
11. Cheepnis-Percussion
12. Cheepnis
13. I'm the Slime *
14. Big Swifty *
15. Be-Bop Tango (Of The Old Jazzmen's Church)
16. End Credits: Don't Eat The Yellow Snow/Father O'Blivion *

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: guitar, vocals
Napoleon Murphy Brock: tenor sax, flute, vocals
George Duke: keyboards, vocals
Bruce Fowler: trombone, "dancing!"
Tom Fowler: bass
Ralph Humphrey: drums
Chester Thompson: drums
Ruth Underwood: percussion

------------------------------------------------------------
* Tracks wél op de dvd/blu ray niet op de cd.
------------------------------------------------------------
Frank Zappa, op de eerste avond bij de eerste show in de Roxy, 1973: "We're making a movie here tonight and we want to make sure that the cameras will get the music in synchronization with the picture. And something terrible has happened . . ."
------------------------------------------------------------
John Albarian (uit het boekje) "I don't know if Frank actually knew what happened when he said that, but he couldn't have been more right . . . Something terrible did happen and something critical to the production was catastrophically fucked up. Frank's four separate performances at The Roxy were essentially unwatchable: certainly not because of the performances, but because the equipment used to capture the sound for the concerts had malfunctioned."
------------------------------------------------------------
* gecorrigeerd nummer - zappa.com
------------------------------------------------------------

Frank Zappa’s concerts at the Roxy Theatre in Holywood in December 1973 are legendary. Frank and the Mothers played three nights on December 8th, 9th & 10th and these shows formed the basis of the “Roxy & Elsewhere” album that was released in 1974. However the performances were also filmed in 16mm and this footage has been sitting in the Zappa vault ever since. Now fully restored by the Zappa Family Trust this live concert film is being made available for the first time. It captures Frank and the Mothers at the height of their powers and includes material that is unique to these performances. This is a highly anticipated release for Zappa fans who have waited many years for the concert footage to finally be released.


Roxy the Movie en de daarbij behorende soundtrack (exclusieve editie) komt als derde na Roxy & Elsewhere en Roxy by Proxy. Zo langzamerhand krijgen we zo de Roxy performances bij elkaar. The Movie verschijnt op ‘Pompoendag’, Halloween 2015.
Dit keer is gekozen voor een andere voorzijde en belettering. Natuurlijk is het schaars geklede meisje gevallen omdat ze haar enkel verstuikt heeft. Verder zijn we allen gevangenen geworden en is elke gitaar zijn slaafje. Ogenopeners en rolbevestigers alom dus.
Een synchronisatiefoutje… was de verontschuldiging voor het lange wachten. Eigenlijk meer, want nadat geluid en beeld steeds meer uit de pas gingen lopen – Steve Reich zou er blij mee geweest zijn – was het schier onmogelijk die weer in de pas te krijgen. Althans niet met analoge technieken en zelfs niet met digitale, daarvoor was de een-en-twintigste eeuw nodig. Het lijken The Thunderbirds wel. Meticuleus is een en ander nu op het goede spoor gezet en de beelden bewerkt met allesreiniger, waardoor wij eindelijk haarscherp konden kijken naar de even zo vaak aan- als afgekondigde film. En ja, het bevalt. Het leuke is dat we nog wat extra’s ‘movie’ krijgen, vergeleken met de inmiddels bekende cd’s en ook nog wat bonusmaterie en ook nog wat verstopte aardigheidjes, maar dat moet je dan wel weten te vinden in de stralende cirkels en het bekende 'moustache-logo'.
Nadat we gestart zijn zien we een serieus ogende band -er wordt gefilmd tenslotte - die gedreven speelt. Zappa is de host van de avond en moet soms zijn kruk afstaan aan Tom Fowler die zijn enorme sigaar probeert weg te smoken. Soms draaft er iemand door het beeld die de bezwete hoofden afneemt en poedert; tegen glim natuurlijk. De gordijnen glimmen al genoeg. De drummers drummen hun ding en - zoals Ruth beschreef in het boekje van Proxy - duikt Ralph Humphrey af en toe op in de percussiesectie. Dat ziet er gemoedelijk uit eigenlijk, ik had daar na haar versie een heel ander beeld bij. Zelfs mister Z. hemzelf is te vinden in die sectie en beroert na een semi-serieus stokkengevecht en-passant even het achterste van Mrs. Underwood, oeps een ander soort ‘trommel’-vel. Ruth lacht meewarig en denkt aan Ian die thuiszit en die denkt aan Pauline. Life on the road…
Nappy en Walt stappen van voor naar achter en opzij en toeteren er gezellig op los al dan niet ondersteund met hun eigen vocalen. De mensen in de zaal mogen op de voorgangers signalen meedoen, dus niks lui achterover zitten en genieten. Zo ver, zo goed. Echt ouderwets genieten dus. Wat ik zo her en der op het wereldwijde web lees is dat de meesten zaten te wachten op de filmische versie van The Be-Bop Tango. Dan blijkt maar weer eens temeer dat de huidige generatie visueel ingesteld is en niet auditief. Voor mij hoefde dat niet per sé, ik had er mijn eigen goedkope fantasietjes allang op losgelaten natuurlijk, maar het is best geinig om een aantal volwassenen een beetje gek dansje zien te doen op commando’s van Frank & George. Niet iedereen blijkt geschikt als dance-me-this-figuur. Pas bij een tweede ronde en bij het opdraven van ‘professionals’ wordt de zaak, evenals de kledij, wat losser. Carl Franzoni, de man die vroeger al de danstroep van de Whiskey-a-go-go (ver)leidde probeert dat nu weer, maar het komt wat klunzig over, zeker als hij steeds zich steeds weer in vaarwater van de dames begeeft. ‘The professional ‘horlet’ doet haar ding in een minibikini en beweegt ondertussen suggestief haar onderlichaam zodat de rapen gaar raken en de tent oververhit. Waarvan acte. Dat is hét moment voor een gezellig bluesje zodat iedereen, bevrijd van alledaagse knellingen, kan opstaan en meedoen. Altijd in voor de humor die Frank.
In de bonus treffen we nog veel meer aan, het werd zeker te duur om dat allemaal in het hoofdgerecht te krijgen. Zo draaft in de reservetijd Pamela des Barres nog op, voormalig G.T.O. en bij tijd en wijle huisgenoot in huize Zappa, bij Gail aan tafel om weer eens uit te huilen over een zoveelste relatie of te melden dat Led Zeppelin in town was en dat Jimmy en Robby op haar komst rekenden. Tsja, die Pamela Miller. Ze begeeft zich wulps over langs en door. En Frank? Die lacht!
De muziekkeus van de bijbehorende audio-cd; tenminste als je de versie mét hebt gekocht, dat doen wij natuurlijk allemaal, is er een ‘to lure the innocent young person in our camp’, want er zit her en der wat overlap-dance met bestaande setjes. Dat maakt allemaal niets uit natuurlijk, elke stap is er één in de goede richting. Zaak gesloten of compleet? Nee, ik denk het niet, maar voor nu ben ik er dik tevreden mee. *

*Dat schreef ik in 2015, toen kon ik nog niet weten dat in 2017 de complete Roxy Performances in een doosje op de markt zou komen…
dutch text 2015 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT