Frank Zappa & the Original Mothers of Invention 1967-1968
A film by Ed Seeman & Frank Zappa - 40 minute psychedelic version





Wat was ik blij met Uncle Meat, de dubbellp. En wat ben ik nog steeds blij met Uncle Meat, afgezien van wat filmisch, muzikaal gerotzooi, want dat slaat nergens op. Zo blij als ik was met de plaat, zo teleurgesteld was ik met de videoband (!) uit 1987 van Uncle Meat – the movie. Nee, dat was toch niet mijn gedroomde film. Wat in mijn optiek een verslag had moeten/kunnen zijn van de Mothers rond 1967 was verworden tot een hoop verknipte flauwekul met in de hoofdrol een nepkip. Dada of niet, hier sloeg Frank de plank toch echt mis met al die niet aan de vroege Mothers gerelateerde beelden. Nee, dit was het niet. Misschien is dat bij meer Zappanaten slecht gevallen, want de video is nog steeds niet op DVD verschenen en misschien is dat ook helemaal niet nodig, want al glijdend op de golven van het internet kwam ik, zoals vaker, terecht in de E-baai. Daar zag ik een onbekende DVD: Frank Zappa & the Original Mothers of Invention 1967-1968, 40 minute psychedelic version; a film by Ed Seeman and Frank Zappa. Eerst vertrouwde ik de zaak niet, maar na wat zoeken leek een en ander toch het stempeltje ‘echt’ te bevatten. Ed Seeman was filmer, bezocht de fameuze shows in het Garrick Theatre en huurde met die kennis Zappa voor de muziek bij een TV-reclame van ‘Luden’s Cough Drops’. Die ‘soundtrack’ staat op The Lost Episodes en heet daar ‘The Big Squeeze’. Lees even de bijsluiter voor heer Z’s. toelichting. Op zijn beurt vroeg Zappa Seeman The Mothers te gaan filmen in alle hoedanigheden en hij bedoelde dan ook buiten de optredens. Seeman schoot 16 uur film, in Garrick, in de Royal Albert Hall (Londen) en in ons eigen Concertgebouw. De bedoeling van dat alles was een film die ‘Uncle Meat’ zou gaan heten. Er was echter geen geld om de film af te maken – lees nog maar eens wat er de voorzijde van de hoes van Uncle Meat staat. Seeman verkocht de hele handel aan Zappa, die bewaarde het in de kelder en gebruikte stukjes voor de hierboven al genoemde videoband. Seeman monteerde voor zichzelf een overzicht van zo’n veertig minuten en legde die in zijn archief. Inmiddels zijn de jaren verstreken en is Seeman op respectabele leeftijd geraakt. Tijd om de montage uit de kast te halen en er nog iets mee te doen. En dat is dan de DVD die ik aantrof op Ebay. Het onderschrift op de voorkant laat er geen twijfel over bestaan: dit is de psychedelische versie. Even terugdenkend aan de Beatclub DVD? Dit is veel beter! De beelden vliegen in al hun fluorescerende glorie in meerdere lagen door elkaar, maar er zijn nu voldoende rustmomenten ingebouwd. Zo zijn de Mothers herkenbaar, zit een kortharige, snor- en baardloze Ian Underwood achter het orgel, zien we onze moeders op stap in Londen, waar ze net als alle toeristen door het hekwerk kijken om de wisseling van de wacht bij het Royal Palace te zien, zien we Zappa met bolhoed en draagbare tapedeck passanten interviewen (kijk even in de hoes van Hot Rats voor dit soort plaatjes – ja, die staan daar). We zien een hoogzwangere Gail die Cal Schenkel helpt bij de dummies voor de hoes van We’re Only in it fort he Money. We zien haar en Moon Unit terug op de kamer in New York, met een liefdevolle vader-en-dochter-shoot. Bijzonder is een interview met Zappa, liggend op bed, met naast zich Suzy Creamcheese: Pamela Zarubica. Je kan niet anders denken dan dat er meer is tussen die twee dan een sessie voor een interview. Bizar is de ontmoeting met Arthur Brown, onwennig, lachend, tsja wat moet je zeggen tenslotte. Ook worden alle moeders uitgezwaaid door hun vriendinnen, groupies, vrouwen; het zijn er heel wat en dan realiseer je je dat de muzikanten ook gewoon een ander leven hadden en dat ze net als bij de tv-serie ‘Hello-Goodbye’ uitgewaaid en ingehaald worden door hun geliefden. Er is in de laagjes veel live-materiaal te zien, maar er is in oorspronkelijke staat niks te horen. Alles werd gefilmd zonder geluid, Zappa zou waarschijnlijk het geluid er later onder gemonteerd hebben. Seeman heeft gekozen voor stukken van Zappa’s vroege platen. Dat past wonderwel goed en zet de beelden in het juiste geluidsperspectief. Deze veertig minuten zijn al met al een aangename ontdekkingsreis. Zintuigen wijd open en neem een duik in de psychedelische, impressionistische wereld van Zappa, gezien door de ogen van Ed Seeman en krijg dan alsnog een beetje dat Uncle Meat-film gevoel dat past bij de plaat.

text ©2016 paul lemmens / cover picture © Ed Seeman