1983 lp-versie L.S.O., vol. 1





1987 lp-versie L.S.O., vol. 2



2012 cd-versie L.S.O., vol 1 & 2
The London Symphony Orchestra
vol. 1 - 9 juni 1983
vol. 2 - 17 september 1987
officiële release - 38 / 48

1983 lp-versie The London Symphony Orchestra - Vol. 1
A1. Sad Jane
A2. Pedro's Dowry (Large Orchestra Version)
A3. Envelopes

B1. Mo 'N Herb's Vacation First Movement
B2. Mo 'N Herb's Vacation Second Movement
B3. Mo 'N Herb's Vacation Third Movement

1987 lp-versie The London Symphony Orchestra - Vol. 2
A1. Bogus Pomp

B1. Bob In Dacron
B2. Strictly Genteel

2012 cd-versie
disc 1
1. Bob In Dacron - First Movement
2. Bob In Dacron - Second Movement
3. Sad Jane - First Movement
4. Sad Jane - Second Movement
5. Mo 'N Herb's Vacation - First Movement
6. Mo 'N Herb's Vacation - Second Movement
7. Mo 'N Herb's Vacation - Third Movement

disc 2
1. Envelopes
2. Pedro's Dowry
3. Bogus Pomp
4. Strictly Genteel

------------------------------------------------------------
Frank Zappa:
composer, arranger
Kent Nagano: conductor
David Ocker: solo clarinet
Chad Wackerman: drumset
Ed Mann: featured percussionist
Ashley Arbuckle: concert master & improvised violin solo on Pedro's Dowrey
with The London Symphony Orchestra

------------------------------------------------------------
De twee separate lp's uit respectievenlijk 1983 en 1987 zijn bij de meeste cd-releases samengevoegd tot een 2cd-set.
De volgorde is anders dan de platen.
------------------------------------------------------------


Kent Nagano


David Ocker


Chad Wackerman


Ed Mann


Ashley Arbuckle
Al vanaf zijn jeugd wilde Zappa graag muziek schrijven voor een symfonieorkest. Hij deed dat regelmatig en voerde die stukken ook uit, maar eigenlijk nooit naar zijn zin. De professionaliteit die hij van zijn bandleden verwachtte, verwachtte hij ook van orkestleden. Dat viel tegen, orkestleden bleken vaak gewone ambtenaren te zijn of de financiën kwamen vaak niet rond. Er zijn nogal wat orkestproblemen geweest bij Zappa. Lees zijn boek over het hoe en waarom, ook Nederland komt er niet goed vanaf in dat opzicht.
Zappa 'gebruikte' zijn Rockin Teenage Combo om met het verdiende geld 'serieuze' muziek te maken. Een eerste neerslag vinden op Lumpy Gravy, een tweede op 200 Motels, vervolgens op Orchestral Favorites en in januari 1983 werd het dus tijd om eindelijk dan eens echt goede opnamen te maken. Het LSO stond en staat goed bekend als het gaat om klassieke muziek, maar staan ook open voor andere muziekstijlen. De nog jonge, maar uitstekende dirigent Kent Nagano, was bereid de baton te hanteren. Zelfs technisch lagen de eisen hoog, het was een van de eerste digitale orkestopnamen waarbij elk instrument een aparte microfoon had. Het was ook Zappa’s eerst digitale opname. Overigens werd dit niet zijn eerste compact disc, die eer was weggelegd voor een vergelijkbaar project: The Perfect Stranger met Pierre Boulez.
En ondanks alle voorbereidingen en uitdagingen ging het hier opnieuw mis. De musici schrokken van de ingewikkelde partituren en konden dus niet even lui hun partijen spelen. Er moest worden opgelet en daar had niet iedereen zin in. Bob (ooit 'Wool' genaamd) kent daarom wellicht een wat rommelig verloop. Sad Jane heeft wat dissonante noten. Tussendoor hoor je papier ritselen (zet je koptelefoon maar op). Mo'n Herb's Vacation is 'opgedragen' aan Mo Ostin van Warner Bros en Herb Cohen, Zappa's voormalig manager. Beide heren zorgden voor grote financiële problemen bij Zappa. Het nummer was eigenlijk bedoeld voor soloklarinet. David Ocker wiens salaris niet meer verhoogd kon worden bij deze gelegenheid simpelweg omdat het op was, nam wel genoegen met een stuk dat voor hem geschreven werd. Al schrijvende werd het een stuk voor klarinet en orkest.
Envelopes kennen we van de Witch die verdronk, maar dan in band-uitvoering. Ik moet zeggen dat die uitvoering niets onderdoet voor deze klassieke broer. Integendeel zelfs. De Teen Combo speelt met meer verve en dynamiek. Pedro's Dowry heeft zeker wortels in 200 Motels net als Strictly Genteel. Prachtig stuk met heel duidelijk invloeden - zeker op slagwerk - van Varèse.
Bogus Pomp is een parodie op allerlei filmmuziek en eigenlijk al ontstaan eind jaren zestig. Zowel Pedro, Bogus als Strictly zijn ook te vinden op Orchestral Favorites. Eerlijk is eerlijk, de versie van het L.S.O. is dan toch beter’.
De eerste lp-uitgave met het LSO bestond uit de grijze hoes (links) met daarop L.S.O. - part 1. Op de plaat: Sad Jane, Pedro, Envelopes en Mo'N Herb. De vormgeving is heel bewust sober gehouden om in klassieke stijl te blijven. Zappa wilde met dit project echt scoren in de klassieke wereld en kon daarbij geen hoes gebruiken in de normale Zappa-stijl. Zijn opzet werkte. Na de release van de plaat kreeg hij tal van verzoeken om stukken te schrijven, die hij overigens allemaal naast zich neerlegde. Volume twee was alweer wat losser, op de originele lp staat de afbeelding (in kleur) van Zappa met de kat, nou niet echt een hoes voor klassieke muziek. Maar aan de andere kant, er zijn wat vreemde hoezen in die sector op de markt gebracht...
Volume twee kwam pas vier jaar later uit. Indertijd een groot raadsel, maar inmiddels in volle glorie ontsluierd. Voor de opnamen van Bogus Pomp ging de trompetsectie even naar de kroeg aan de overkant en was te laat terug. Daarna was de opnametijd te kort om alles goed op tape te krijgen. Bogus werd door Zappa teruggebracht van 11 naar 7 minuten en telde maar liefst 50 edits om het nummer goed te krijgen. Zappa is altijd goed in de vermelding van dit soort feiten. Strictly Genteel is zo slecht gespeeld - Zappa's maatstaven - dat het nummer aan het eind weggedraaid werd. Dat geldt als een schande in de klassieke muziekwereld en zou je kunnen zien als Zappa's Revenge!
Met deze klassieke dubbel-cd zet Zappa inderdaad een grote stap richting de klassieke hoek. Fijn voor hem, maar wat ik zelf altijd jammer heb gevonden is dat we wel erg vaak dezelfde stukken te horen kregen. Bogus Pomp is een feite een soort soundtrack van 200 Motels en ook al uitgebracht op de eerder genoemde Orchestral Favorites. Is er niets anders dan bij iemand die dag en nacht muziek maakt? Toen niet, dat was wel duidelijk, later zou hij met zijn nieuwe helse machine, de Synclavier, snel met meer en ook andere stukken komen. De eerste worp daarvan en van de Synclavier kwam terecht op zijn eerste cd, The Perfect Stranger met dirigent Pierre Boulez.
L.S.O. één en twee maakte in ieder geval duidelijk dat er met Zappa op breder gebied rekening gehouden moest worden. De kroon op dat werk zou tien jaar later komen, toen het Ensemble Modern onder de noemer The Yellow Shark, Zappa's muziek bezielend ten uitvoer bracht.
Dat was later dus, nu dan maar weer een rockplaatje tussendoor....
dutch text 2010 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT