Leder // Lšther

With a tongue like a cow (s)he could make you go WOW! (citaat uit Joe's Garage). Maar misschien spelen er toch andere gedachten door de kalfskop voorop Zappa's jongste boreling. De Italiaanse Pink Floyd's Atom Heart Mother-cloon verbergt een muzikale schatkist die deze verpakking onwaardig is. Natuurlijk ben ik als echte Hollandse jongen trots op deze hoes, maar toch had ik meer gedacht aan een zwart, laklederen verpakking al dan niet met te rode lippen enzo. Dat de Cal Schenkelhoes die menig Lšther(ette)-bootleg siert, niet gebruikt zou worden was duidelijk, die lijkt immers veel op de hoes van Lost Episodes.

Stel je voor Lšther was indertijd gewoon uitgekomen; net gewend aan Zoot Allures en in een ambiance van o.a. The Way We Were/Love Will Keep Us Together/Silly Love Songs/Tonight Is The Night; dan was die 4lp-doos toch een kleine, muzikale aardbeving geweest. Ondanks alle geschiedkundige ellende die aan deze box kleeft, ben ik blij dat Lšther nu pas uitkomt. Hoe zou dan Zappa in New York uitgezien hebben? Had die wel uitgezien? Ik ben nu blijer met New York (toch al een groot favoriet) ťn Lšther erbij. Wat dat betreft blijven de 3 Warner-crisis-cd's toch in bepaalde muzikale sferen hangen, terwijl Lšther op duidelijk afwisselende wijze Zappa's volledige muzikale omvang en vooral zijn idee van de Conceptual Continuity laat horen. Behalve dat feit maken de andere/nieuwe versies van de meeste toch al bekendere tracks Lšther meer dan de moeite waard. Het is natuurlijk prachtig te horen hoe songs evolueren en/of bewerkt worden en altijd die typische Zappa-tik blijven houden. Blijkbaar had hij ook al vroeg 'last' van een Led Zeppelin-tik, getuige de door Led Zeppelin (Dazed & Confused/Whole Lotta Love) gedomineerde gitaarsolo in Leather (andere spelling) Goods. Over spelling gesproken: Flambay heet plots Flambť; I Promise Not To Come in Your Mouth is plots de Lšther-titeltrack; wordt de cd geopend door Re-Gyptian Strut, maar wordt toch weer toegegeven met naar voren gemixt slagwerk als Regyptian Strut.

Leuk voor de collectie zijn de Knick Knack-tussenwerpsels, waarvan we al een paar kennen van Sheik Yerbouti, maar die nu uitgebreider op de cd staat (we missen nog een minuut of 4, althans vergeleken met de versie op Apocrypha. Authentiek historisch en aardig van Ryko om dat er ook bij te zetten zijn snippers van Zappa's radiokommentaar toen hij de door Warner Brothers geweigerde lp's integraal liet horen met de mededeling de recorders klaar te zetten.

Naast Apocrypha leek Lšther mij wel een aardige bootleg om in huis te hebben, maar eerlijkheid duurt het langst, zo blijkt. Lšther als geheel biedt meer genot en lijkt mij voor velen beter verteerbaar dan de afzonderlijke uit noodzaak samengestelde releases. Minder enthousiast ben ik over de verpakking, die volgens mij niet echt in de Zappa-rij past en ook minder vind ik de per track toegevoegde contexten; meestal vind ik het prettiger zelf te bepalen wat ik van iets vind, dan een opgewarmd kommentaar van ene Simon Prentis. Desondanks is Lšther een dusdanig goed produkt, dat ik, zoals ik het nu zie, de crisis-cd's minder vaak zal draaien. Die Zappa, je kunt er veel over zeggen, maar hij had er best wel oren naar ťn een neus voor!

disc 1

  1. Re-gyptian Strut
  2. Naval Aviation In Art?
  3. A Little Green Rosetta
  4. Duck Duck Goose
  5. Down In De Dew
  6. For The Young Sophisticate
  7. Tryin' To Grow A Chin
  8. Broken Hearts Are For Assholes
  9. The Legend Of The Illinois Enema Bandit
  10. Lemme Take You To The Beach
  11. Revised Music For Guitar & Low Budget Orchestra
  12. RDNZL

disc 2

  1. Honey, Don't You Want A Man Like Me?
  2. The Black Page #1
  3. Big Leg Emma
  4. Punky's Whips
  5. Flambť
  6. The Purple Lagoon
  7. Pedro's Dowry
  8. Lšther
  9. Spider Of Destiny
  10. Duke Of Orchestral Prunes

disc 3

  1. Filthy Habits
  2. Titties 'n Beer
  3. The Ocean Is The Ultimate Solution
  4. The Adventures of Greggery Peccary
  5. Regyptian Strut (1993)
  6. Leather Goods
  7. Revenge Of The Knick Knack People
  8. Time Is Money
Collective personal:
FZ: guitar, vocals, percussion
George Duke: keyboards, vocals
Bruce Fowler: brass
James Youman: bass
Ruth Underwood: percussion
Chester Thompson: drums
Dave Parlato: bass
Terry Bozzio: drums
Emil Richards: percussion
Andre Lewis: keyboards
Roy Estrada: bass
Ray White: guitar, vocals
Eddie Jobson: violin, keyboards
Patrick O'Hearn: bass
Jim Gordon: drums
Ralph Humphrey: drums
Ricky Lancelotti: vocals
David Samuels: timpani, vibes
Randy Brecker: trumpet
Mike Brecker: tenor sax, flute
Lou Marini: alto sax, flute
Ronny Cuber: baritone sax, clarinet
Tom Malone, brass, piccolo
Don Pardo: narration
Davey Moire: vocals
Max Bennett: bass
Don Brewer: congas
Tom Fowler: bass
Chad Wackerman: drum overdubs
Conductor: Michael Zearott
The Abnuceals Emuukha Electric Orchestra
Recorded between 1973-1977

words, leather 1996 - 2008 © Paul Lemmens