1986 lp-versie




1986 cd-versie (EU): Jazz from Hell Meets the Mothers of Prevention




2012 cd-versie
 
Jazz from Hell
25 november 1986
officiële release - 45

1986 lp-versie
A1. Night School
A2. The Beltway Bandits
A3. While You Were Art II
A4. Jazz From Hell

B1. G-Spot Tornado
B2. Damp Ankles
B3. St. Etienne
B4. Massaggio Galore

2012 cd-versie
1. Night School
2. The Beltway Bandits
3. While You Were Art II
4. Jazz From Hell
5. G-Spot Tornado
6. Damp Ankles
7. St. Etienne *
8. Massaggio Galore

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: synclavier DMS, lead guitar
Steve Vai: rhythm guitar (7)
Ray White: rhythm guitar (7)
Tommy Mars: keyboards (7)
Bobby Martin: keyboards (7)
Ed Mann: percussion (7)
Scott Thunes: bass (7)
Chad Wackerman: drums (7)
and
Bob Rice: computer assistant

------------------------------------------------------------
St. Etienne is a live recording, recorded at the Palais des Sports, St. Etienne, France, 28 mei 1982
------------------------------------------------------------
Jazz from Hell is Zappa's één-na-laatste studio-album. De laatste is Civilization Phase III.
------------------------------------------------------------
Ondanks het feit dat dit een instrumentale plaat is, kreeg het album alsnog de 'RIAA Parental Advisory sticker' op de voorzijde gekleefd; een waarschuwing voor vuilbekkerij. Reden kan zijn Zappa's optreden tegen de PRMC (zie Zappa Meets the Mothers of Prevention) of de naam van met name één track: G-spot Tornado.
------------------------------------------------------------
In 1988 won Zappa een Grammy Award voor Jazz from Hell in de categorie: 'Best Rock Instrumental Performance'
------------------------------------------------------------
Bij  de eerste cd-uitgave in Europa was Jazz from Hell 'gekoppeld' aan 'Frank Zappa Meets the Mothers of Prevention'; twee voor de prijs van één.
------------------------------------------------------------




The Synclavier Digital Music System:
The Synclavier Digital Music System is a powerful, integrated system for music synthesis and recording, first developed at Dartmouth College by Jon Appleton and colleagues. The FM synthesis based Synclavier II was released in the late 1970s. With major upgrades in the mid 1980’s, the system boasted a 100 kHz sampling rate, storage on magneto-optical discs, and was renamed the Synclavier Digital Music System. Synclaviers were purchased by hundreds of artists and recording studios, often at prices in excess of $200,000. In it’s Technology Hall of Fame on 2004, recording industry leader Mix Magazine choose the Synclavier as one of the “25 audio inventions that changed the (pro audio) World.” (Also in those 25 is Digidesign’s Pro Tools.)
The Synclavier is no longer manufactured, but many systems are still in use in the recording industry, particularly in music composition and performance, and in sound design for major movies. Its sound is based around two separate systems (FM synthesis/resynthesis voices and Sample voices) combined together under one dedicated Real Time Performance control software interface. There is also a Direct-to-Disk™ hard disk recording option controlled seamlessly within the same operating system. Its sound quality is legendary and it introduced many “firsts” that are still being emulated and duplicated today. These include multi-tambre and dynamic voice allocation, multi-channel outputs, 100k sampling, real time music notation of performances, and enormous sequencing features including recording and overdubbing of musical performance nuances with real time parameters. The Synclavier is famous for its depth of sound, versatility at sound creation and production, and speed of use. It’s fully integrated software included the Real Time Package (RTP), Music Printing, SFM (Signal File Manager), Reverse Compilers, EditView, MIDINet and TransferMation. These enabled integrated and interchangable functionality and operation throughout: sound creation, design, and library management for sampling, synthesis & resynthesis the first professional computer based Music Printing and real-time music notation 200 track sequencing, editing, and mixing, including patch memory & management fully integrated MIDI sequencing and 16 channel performance mapping multitrack audio recording, editing, sequencing, and synchronization fully backwards compatibile; an original Synclavier sequence will still play today.
Jazz from Hell klinkt als Hot Rats III, Uncle Meat II, Waka/Wazoo, Het zou zo maar kunnen. Jazz from Hell is een instrumentale plaat, zo een die wel eens vaker opduikt in Zappa's werk. Af en toe, na een aantal vocaal gedomineerde platen krijgt Zappa, zo lijkt het dan, ‘zin in’ een instrumentale. Deze is extra bijzonder in de zin van de uitvoering, er komt behalve St. Etienne, geen muzikant aan te pas, wel een computer en een data-invoerder. In die zin is het in feite een soloalbum.
Die Synclavier was een bijzonder (en duur) instrument; meer info over de Synclavier hiernaast. Het moet Zappa het ultieme muziekinstrument hebben geleken. Na alle mislukte projecten met diverse symfonieorkesten om zijn werk goed uitgevoerd te krijgen en bands die niet altijd even serieus waren en waarin stukken niet altijd foutloos gespeeld werden of konden worden, was de Synclavier een apparaat dat van die perikelen in ieder geval geen last had. Data invoeren, op de knop drukken, klaar.
Jazz from Hell is een prachtplaat geworden. Met onmenselijke tempi in de geest van Conlan Nancarrow en onmogelijke ritmen. Laag over laag opgebouwd. De geluiden zijn geregisseerd, gesampled: Dweezil die de auto wast... - alles is geluid, niets is geluid (John Cage). of voortgekomen uit presets. Wat mij dan opvalt is dat ondanks alle elektronische mogelijkheden van dit helse apparaat de klankkleur dicht in de buurt blijft van met name Uncle Meat. Zo hoor ik bijna continu klanken die mij doen denken aan die van klavecimbel, fagot, hobo en natuurlijk de dominante percussieve geluiden.
Jazz from Hell komt uit vele uren experimenten voort. Ik weet uit diverse documentaires die ik gezien heb dat er nog veel meer en veel spannendere Synclavier-muziek door Zappa gemaakt is, maar als eerste poging is dit zeker een gelukte. Is de gitaarsolo uit St. Etienne deviant? Nee, helemaal niet, past eigenlijk perfect; ‘the perfect stranger’ dus. Maar dat is een ander verhaal.
De titel is een statement, want: "Things in America can be from hell. Right now we have a president from hell [Reagan], and a National Security Council from hell, so we should add Jazz from Hell also.”
Night School is niet alleen een track op Jazz from Hell, het was ook de naam voor een beoogde late-night-show met Zappa als gastheer. Had me geweldig geleken, maar helaas zag ABC Network er uiteindelijk weinig in en verhuisde de handel naar de bekende koelkast.
De titel ‘While You Were Art’ komt bekend voor. Dat klopt, want een gitaarsolo met bijna dezelfde naam (While You Were Out) staat op Shut Up ’n Play Yer Guitar. Deze versie is een transcriptie van die gitaarsolo met toegevoegde samples.
G-Spot Tornado, het nummer dat er waarschijnlijk voor zorgde dat deze instrumentale plaat alsnog een zwarte sticker op de hoes kreeg (luister dit onder ouderbegeleiding), werd door Zappa onmogelijk geacht om door ‘mensen’ gespeeld te kunnen worden. Het Ensemble Modern deed in de concertreeks rondom de Yellow Shark een ultieme poging. Die kreeg de verdiende waardering van Zappa en werd dan ook op The Yellow Shark cd gezet.
Tegelijkertijd met het album verscheen een videoband met dezelfde titel. Daarop staan een aantal titels van de plaat, maar vooral ander werk. De video is tot op heden (2018) niet op dvd of Blu Ray verschenen.
dutch text 2010 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT