the hot rats book


Hot Rats, the second solo album by Frank Zappa, is considered by his fans and critics alike to be a groundbreaking, important record, as well as one of his most innovative efforts of all time. This entire groundbreaking and historical record was captured in photos by Bill Gubbins, who shot the recording sessions and live performances of the record.
Bill Gubbins's photographs have appeared in the New York Times and Rolling Stone and have been exhibited in the United States (Detroit, Nashville, Philadelphia, and soon, Los Angeles) as well as internationally (Bad Doberan, Germany; Klagenfurt, Austria).
The Hot Rats Book is precies wat je verwacht, een fotoboek met wat tekst. De foto’s zijn van Bill Gubbins, de tekst is een interview van Ahmet met Gubbins. Eigenlijk had het tegelijkertijd met de 50jaar-doos met de cd’s erin moeten verschijnen, maar dat ging om een of andere manier niet door. Het is dat de doos nog duurder zou zijn geworden, maar ik vind dat dit boek ook in die doos had gemoeten. Voor zowel foto’s als het verhelderende interview.
De foto’s zijn zonder meer prachtig, Zappa in zijn natuurlijke habitat, de studio. Gefotografeerd zonder poses, geen ophef, het is zoals het is. Zo zien we hem koffie bestellen, gewoon in de rij tussen het ‘normale’ volk, zien we hem voor de spiegel om zich te scheren, maar zien we hem vooral in de studio aan het werk. De meeste foto’s zijn van Zappa, maar ook een hele reeks van Ian Underwood, want die was Zappa’s rechterhand bij de opnames van de Hot Rats stukken. Gedisciplineerd, gefocust. Gubbins vertelt dat Underwood al zijn blaasinstrumenten in een cirkel om hem heen had staan en die een voor een oppakte, naar wens van de muziek. Al zijn partijen stonden er met hooguit drie takes op. Klaar? Volgende maar en weer een overdub erbij. Door het lezen van het interview krijg je nog meer waardering voor Underwood. Whahey!
Leuk is te lezen hoe Gubbins met Zappa in contact komt. Eigenlijk op de meest simpele manier, het ‘gewoon’ vragen. In de jaren zestig waren bands nog aan te raken, stonden soms net iets hoger dan het publiek en hingen artiesten gewoon rond op het grasveld voor de gelegenheid waar gespeeld zou gaan worden. Dat waren nog eens tijden! Later kan hij net zo ‘gewoon’ bij Zappa thuis terecht, sliep hij in de huiskamer en kreeg een ontbijtje van Gail.
Zo schiet Gubbins ook foto’s van The Mothers voordat de band opgeheven werd. Ook een geweldige foto is die van de Mothers, zonder uitzondering met lang haar en/of staart, in het zwembad van een hotel, onder het oog van de reguliere gasten met reguliere kapsels. Mr & Mr.s Clean America.
In het begin van het interview doet Ahmet nogal gemaakt leuk, ik vind dat lichtelijk irritant, maar ja, kind van zijn moeder tenslotte… Of het is ‘the American way’? Maar daar had ik ook al niks mee. Halverwege het interview gaat het gelukkig beter.
Het interview is te leuk om er hier veel over te schrijven. Koop het boek maar en lees het zelf, het is de moeite meer dan waard!
Paul Lemmens - 2019-2020 © pics B. Gubbins