ZAPPA
FZ:OZ

:OZ

:FZ

WAAR ZIJN DE VONKEN?

In den beginne was er in het omniversum een galactisch stelsel waarin èèn Noot, de Grote Noot, centraal stond. Die Grote Noot pulseerde en vibreerde geweldig en spatte dan ook na verloop van tijd uit elkaar in honderden Kleine Noten. Een daarvan was de Zwarte Noot. Deze bracht alom trillingen teweeg en men zag dat het goed was. Vanaf zekere tijd aan het eind van de vorige eeuw werden die trillingen frequenter, maar ook brutaler. Kort voor de eeuwwisseling maakte de Grote Oogster er daarom een eind aan en verwees de Zwarte Noot naar de rand van het stelsel, waarop het omniversum opnieuw verdeeld en beheerst moest worden. Een noot, de Blauwe Noot, produceerde als sinds 1939 de fijnste trillingen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat die Noot de Centrale Plek verwierf, waarop talrijke gelijkgestemde Noten zich eromheen groepeerden. En de Zwarte Noot? Die bevond zich in een Zwart Gat. Zo heel af en toe hoorde men, als de wind uit het westen blies, een miniem trillinkje, maar niet meer dan dat en niet meer met de kracht die de Zwarte Noot ooit bezat. En ook dat was goed, immers stilstand is achteruitgang en bewegen is goed voor je.

Kortgeleden, eind augustus 2002 kwam er weer zo'n klein pulsje uit het Zwarte Gat. Het bleek nogal een Wit Pulsje te zijn...

KAAS?
Als eerste valt op de akelig witte hoes. Meteen goed voor een plek in de categorie lelijkste ooit. Er lijkt niet heel veel moeite voor gedaan, al wordt er bij Zappa Dot Com anders beweerd. Er staan bv. geen foto's van de band of zelfs Zappa himself in om maar iets op te noemen. Wel wordt mij een kijkje gegund in het privé-album van de Zappa's. Eerlijk gezegd: het interesseert mij niet. Dat geldt ook zo voor alle - goedbedoelde - natuuropnamen. Prima, maar niet op deze manier. Dat krijg je als je wereldwijd (n.b.!) nog geen 5000 klanten trekt. Anders waren al deze pagina's gevuld met namen, namen en ... Over namen gesproken: er zijn veel landgenoten bij, er zijn veel landgenoten niet bij, er zijn veel mannen bij en er zijn veel mannen die Paul heetten bij.
Er staat opmerkelijk weinig informatie op de hoes, niet echt wat ik als liefhebber gewend ben.
En ook nog dit: wat andere cd-maatschappijen wel kunnen laat de familie na: binnenhoesjes. De cd's zijn er een tiental keer uitgevallen. Tip: ga naar een PC-leverancier en vraag twee cd-rom hoesjes (gratis als je geluk hebt), knip het flapje eraf en stop alles weer terug. Zo hoort het ZFT!

EIEREN?
De muziek. Ik schreef het hierboven al, na FZ's dood (eigenlijk al ervoor, maar het is heftiger geworden erna) ben ik op zoek gegaan naar andere wegen en beland in de Jazz en daar houd ik mij zoals het er nu naar uithoort aan. Zappa is bij mij aldus op een zijspoor beland en dat kon wel eens een doodlopend spoor zijn (!) Hij heeft in mijn verleden genoeg prijzen verdiend, maar ik wordt er niet meer zo warm van of desgewenst koud van als eerder. Een nieuwe/oude Sun Ra windt mij meer op; ik noem maar iets.
Ik mis het elan en de intensiteit van Roxy. Neen, het is niet hetzelfde, maar Napoleon Murphy Brock is op Roxy toch wel met meer inzet in de weer. Dat mis ik ook bij Terry Bozzio, de cute-little-drummer-boy. Hij blijft hier erg op de achtergrond in de maat hakken en laat niet zijn gewapende drumriffs horen, zoals hij dat wel deed op bijv. New York. André Lewis is een goed begeleider, maar geen Eerst Solist. Ook hij blijft erg in FZ's stramien en waagt zich jammer genoeg niet aan glibberige uitstapjes. Roy Estrada, die wel, die schittert de hele OZ door. Luister eens goed naar hem; hij heeft in Australië meer klasse dan op de oudere cd's. Roy is in Zappa-kringen altijd een beetje ondergewaardeerd geweest, maar daar maakt hij nu definitief korte metten mee.
En FZ zelf? Die doet zijn best, maakt grapjes en soleert, maar doet dat vaker, leuker, beter op andere cd's. Er is tot nu toe geen enkele solo die mij in het muzikale hart heeft geraakt. Dus...

BOTER?
Deze cd, ook al is het een band in een bijzondere bezeting en in een periode die nog niet veel op cd was uitgegeven, laat bij mij een overwegend matte indruk achter. Ooit had ik een tape van dezelfde band, waarop met heel wat meer intensiteit gespeeld werd; die tape was niet om aan te horen, maar de muziek wel. Kosten nog moeite zijn gespaard om OZ op de markt te brengen en toch blijf ik met een wat katerig gevoel zitten. Zelfs één heel nieuwe song, Kaiser Rolls, doet mij niets. Eerder als er een nieuwe FZ uit kwam maakte dat altijd zoveel bij mij los dat ik spontaan allerlei andere Zappa-cd's ging draaien. Dat is nu niet gebeurd. Eerder ook draaide ik een nieuwe FZ dagelijks en ook dat is niet gebeurd; mijn nieuwe jazz-cd's vond ik spannender. Nu zit ik met de gebakken vragen: word ik nu oud(er) of is het toch de muziek zelf? Ik vrees het laatste en dan begin ik toch ook langzamerhand te denken dat Zappa achteraf gelijk gaat krijgen om dit en ander werk in de kelder te laten liggen...

Paul Lemmens © 2002

Oh no man! Kangaroos!

Twee jaar geleden beschreef ik FZ:OZ (zie kolom links) in een redelijk negatieve bewoordingen. De reden hiervoor was vermoedelijk een overdosis FZ. En - zoals iedereen weet - bij een overdosis zie of hoor je de dingen niet meer helder. Nu, met het uitkomen van Imaginary Diseases, vind ik het nodig om OZ opnieuw te bespreken. OZ staat veel vaker op dan ik indertijd zou vermoeden en ik geniet er dus ook meer van dan ik ooit gedacht had.
De vonken, die blijkbaar toen even kwijt waren, zijn er wel degelijk. Luister maar naar de vele uitstekende gitaarsolo's zoals bv. Filthy Habits, Black Napkins, Chunga's Revenge, Zoot Allures en dan heb ik het nog niet over de kortere soli tussendoor. Een andere opmerkelijke rol is er voor Terry Bozzio. Het gehak(t) is er inderdaad, maar wat er ook is zijn de vele varianten, de extra's, de soeplesse en de juist zo sterke kant van Terry: het 'opjagen' van achter zijn drums. Vermoedelijk door mijn nieuwe superhifiblablacd-speler hoor ik Roy Estrada nog duidelijker en ook hier past zelfs nog meer lof. Nappie is in zijn element, maakt grapjes, minder dan op Roxy, maar is toch duidelijk present; misschien nu meer als de muzikant die hij eigenlijk is. De enige die nog steeds niet zo opvalt is Andre Lewis. Hij is er wel, soms met een prachtige solo, zoals op The Illinois Enema Bandit, maar zoals eerder gezegd niet zó sterk op de voorgrond als de andere keyboardspelers in FZ-bands.
Aan de hoes ben ik gewend geraakt; het is niet de mooiste, maar ach... Nog steeds jammer vind ik dat er geen foto's van deze band opstaan en blijkbaar negeer ik de familieberichten en let ik meer op belangrijkere zaken.
Terugkomend op de vorige recensie moet ik nu dus melden dat FZ:OZ met terugwerkende kracht een prima cd is die ik zonder enige twijfel iedereen kan, misschien zelfs wel moet - aanraden.
Heb je de plaat net als ik toen aan de kant gezet dan is het nu ook bij jou @home tijd voor een tweede kans! ENJOY!

Paul ©2006

Disc 1
Hordern Intro
Stink-Foot
The Poodle Lecture
Dirty Love
Filthy Habits
How Could I Be Such A Fool
Ain't Got No Heart
I'm Not Satisfied
Black Napkins
Advance Romance
The Illinois Enema Bandit
Wind Up Workin' In A Gas Station
The Torture Never Stops

Disc 2

Canard Du Jour
Kaiser Rolls
Find Her Finer
Carolina Hardcore Ecstasy
Lonely Little Girl
Take Your Clothes Off When You Dance
What's The Ugliest Part Of Your Body
Chunga's Revenge
Zoot Allures
Keep It Greasey
Dinah-Moe Humm
Camarillo Brillo
Muffin Man
Kaiser Rolls Rehearsal

Frank Zappa: guitar, vocals
Terry Bozzio: drums, vocals
Napoleon Murphy Brock: tenor sax, vocals
Roy Estrada: bass, vocals
Andre Lewis: keyboard, vocals