1996 / 2017 cd-versie

Frank Zappa Plays the Music of Frank Zappa:
A Memorial Tribute
31 oktober 1996
officiële release - 66

1996 / 2017 cd-versie
1. Black Napkins
2. Black Napkins: "Zoot Allures" Album Version
3. Zoot Allures
4. Merely A Blues In A
5. Zoot Allures: "Zoot Allures" Album Version
6. Watermelon In Easter Hay
7. Watermelon In Easter Hay: "Joe's Garage" Album Version

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: guitar
Terry Bozzio: drums (1, 2, 3, 5, 6)
Napoleon Murphy Brock: vocals, sax (1, 4)
Norma Bell: vocals (1)
André Lewis: keyboards (1, 2, 3)
Roy Estrada: bass (1, 2, 3)
Chester Thompson: drums (4)
George Duke: keyboards, vocals (4)
Tom Fowler: bass (4)
Dave Parlato: bass (5)
Ruth Underwood: marimba (5)
Lu Ann Neil: harp (5)
Patrick O'Hearn: bass (6)
Tommy Mars: keyboards (6)
Peter Wolf: keyboards (6, 7)
Ed Mann: percussion (6, 7)
Adrian Belew: rhythm guitar (6
Vinnie Colaiuta: drums (7)
Arthur Barrow: bass (7)
Warren Cucurullo: rhythm guitar (7)

------------------------------------------------------------
Black Napkins: Yugoslavia, 1975
Black Napkins: album version: Osaka, 1976
Zoot Allures: Zoot Allures, Tokyo, 1976
Merely a Blues in A, Paris, 1974
Zoot Allures - album version, unknown
Watermelon in Eastern Hay, ???, 1978
Watermelon in Eastern Hay - Joe's Garage, ???
------------------------------------------------------------
Watermelon in Easter Hay eindigt op deze cd in tegenstelling tot die op Joe's Garage met applaus en Zappa die zegt wat hij altijd zegt aan het eind van een concert: "Good Night". Hier bedoeld als een afscheidsgroet in nagedachtenis van zijn overlijden.
------------------------------------------------------------
Deze cd laat drie signatuur-stukken van Zappa horen: Black Napkins, Zoot Allures en Watermelon in Easter Hay'. Kort voor zijn overlijden zou Zappa dit aan zijn zoon Dweezil verteld hebben.
------------------------------------------------------------
This Record is for All of Frank's fans.
------------------------------------------------------------
Frank Zappa plays the music of Frank Zappa heeft als ondertitel ‘a memorial tribute’. Eigenlijk is het een eerbetoon van de Zappa-familie aan Frank enerzijds en de fans anderzijds.
Het verhaal gaat dat Dweezil kort voor het overlijden van zijn vader een gesprek had over welke gitaarstukken voor hem de meest betekenisvolle waren. Frank kwam toen met drie stukken: Black Napkins, Zoot Allures en Watermelon in Easter Hay. Dat zijn vanaf toen de ‘signatuur’-stukken geworden, Frank Zappa op zijn best. De man speelde duizenden solo’s, maar dit zijn dé solo’s. Vreemd is het allemaal niet; het zijn juist deze drie stukken waarin ‘emotie’ een belangrijke rol speelt. Luister eens naar al de gitaaralbums, het zijn stuk voor stuk  uitstekende solo’s, maar vaak zijn ze technisch, creatief en muzikaal knap, maar een echte goede Zappa-solo is langzaam, meeslepend in opbouw. Frank koos er drie uit, maar er zijn veel meer uitstekende solo’s, gelukkig maar.
Na het bekend worden van dit trio sprak Gail de banvloek erover uit: niemand mocht ze nog uitvoeren. In praktijk viel het mee, zoon Dweezil had ze regelmatig op het programma staan, maar toch, vader Frank gaf deze werken iets extra’s mee dat vaak niet te vangen is in woorden, maar in gevoel.
Frank Zappa plays the music of Frank Zappa was in 1996 alleen via mail-order te bestellen. De in Amerika per fax(!) en kredietkaart bestelde Memorial Tribute-cd was toen niet goedkoop te noemen, zeker niet als de postbode ook nog eens tweemaal belt namens de belasting. Dat is dan het nadeel van internet en als Zappanaat neem je dat én ook maar weer de financiële strop erbij. Maar dan, uit de zak vol stempels en stickers kwam een digipack met snor van knuffelmateriaal. Een cd dus met hoge aaibaarheidsfactor?  De foto van Apostrophe en het sik/snor-logo sieren de binnenzijde en dit alles is toepasselijk gehuld in begrafeniszwart. Het boekje erbij is aardig gebabbel van Dweezil over het hoe en waarom van deze cd en een dankwoord aan ons. Dank.
Van de zeven stukken op deze cd hebben we er al drie natuurlijk en een aardig bluesje is zeker niet weg, maar de praktijk is anders: 1-3-6! Herkennen jullie dat? 1-3-6 is mijn programma voor zo'n 30 minuten meesterlijk gitaarwerk. Dat is groots, meeslepend, prachtig, emotioneel en blah, blah, blah. FZ speelt FZ en laat er geen misverstanden over bestaan wie hij is. De rillingen lopen nog over mijn lijf.
Bij het 1-3-6-programma blijkt plots wel hoe de nummers afgekapt worden, dat had FZ zelf beter gedaan; dat weet ik namelijk uit ervaring. Het 2-5-7-programma is in feite het bekende werk opzoeken, maar dat ken ik al uit mijn hoofd en komt niet vaak voor.
Ik heb deze cd indertijd veel gedraaid, dat zegt wel iets. Nu is het een onderdeel van de conceptuele continuïteit geworden, maar als ik deze opzet, dan….
dutch text 1996 / 2008 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT