2011 / 2017 cd-versie





2015 lp-versie
Feeding The Monkies at Ma Maison
22 september 2011
officiële release - 90

2011 / 2017 cd-versie
1. Feeding The Monkies At Ma Maison
2. Buffalo Voice
3. Secular Humanism
4. Worms From Hell
5. Samba Funk

------------------------------------------------------------
Frank Zappa: Synclavier DMS
Moon Zappa: featured vocalist

------------------------------------------------------------
Melty, Melty. Delicious. Nutritious. Icy Hot. Zappa at the Synclavier
Melt your ears with your own mad digital experience. For those of you that don't want to know what sex this is, don't read the followin (tracks...).
------------------------------------------------------------
"This Album is dedicated to Maestros Pierre Boulez and Elliott Carter & Halo Zappa."
------------------------------------------------------------
"The Beverly Hills restaurant, Ma Maison, was often referred to as "the clubhouse to the stars". After a bizarre lunch there in the mid 1980s, I was compelled to do a painting based on my experience.
Frank first saw the painting in 1985 at my New York studio and immediately expressed his desire to use the image for a new album cover. Unfortunately, it never came to fruition during his lifetime. Now thirty years later, the fact that it is finally happening makes me smile and gaze toward heavens.", John Alexander, 10 July 2015
------------------------------------------------------------
Feeding The Monkies at Ma Maison, een Synclavier-album is de brug tussen twee andere Synclavier-albums: Jazz from Hell en Civilization Phaze III. Eigenlijk zou de muziek op vinyl zijn verschenen met het kunstwerk van John Alexander op de voorkant. Dat is uiteindelijk pas gelukt in 2015. De lp kwam vier jaar na de cd op de markt. Iets met tijdgeest denk ik.
Alexander legt uit dat Zappa zo weg was van zijn schilderij. Iets met een kluphuis voor sterren. Misschien wel Michael Jackson met zijn aap. Dat verklaart de naam dan meteen ook.
De hoes van de cd is kinderlijk, geinig, zo'n semi-3D kaart die diepte suggereert bij beweging. Maar dit is geen echte Zappa-hoes, vind ik. Zappa heeft wèl iets met ijs, zie ook Bongo Fury, maar zo’n simpele hoes als dit?
De eerste drie tracks, uit ongeveer 1986, waren ‘gemasterd’ door Zappa zelf voor de eerder genoemde lp. Nadat de Synclavier bij Zappa in diens kelder geïnstalleerd was werkte hij als een bezetene. Schuren, schaven, slijpen, schikken en knippen. Lange nummers werden gekortwiekt en complexer gemaakt. Buffalo Voice ging zo van 11:35 minuten (original version) naar 5:12 minuten (Civilization-version). Datzelfde gold voor Secular Humanism; van 6:37 naar 2:41. Zappa had hierbij een duidelijke visie en ik kan zeker niet beweren dat hij ongelijk had. Minder is meer immers.
Worms from Hell is geen onbekende, dat 'liedje' kwam al voor als begintune van de video "Video from Hell". Op deze cd staat de complete versie en die is langer. De andere twee nummers zijn nieuw voor ons. Todd Yvega beschrijft alles uitgebreid in de liner-notes. Helder, duidelijk, to the point.
De muziek is opgedragen aan Pierre Boulez, Elliot Carter (ga maar luisteren!) en ene Halo Zappa.
Ondanks het feit dat dit in feite een soort tweedehands product is met ooit 'afgekeurde' versies, is het een boeiend geheel. Density 21.5, het fluitstuk van Edgard Varèse, daar moest ik regelmatig aan denken; misschien nog meer aan het woord 'dense' music. Dichte muziek, ongrijpbaar, duister, maar in positieve zin. Een soort prettige beklemming. Knap is het dan om die weer te verdichten tot nog compactere versies. Als je erin zit is het moeilijk je ervan los te scheuren. Dan heb je te maken met krachtige muziek. Genoeg muzikaal voer dus met dit album en niet alleen voor ‘monkies’.
dutch text 2011 / 2018 Paul Lemmens © pics etc. ZFT