Zappa op FM-radio en op ongeautoriseerde cd's

Hoe verzamel je muziek? Vroeger door tapes te kopen en opnamen te maken van radio-uitzendingen. Microfoon voor de luidsprekers en kussens eroverheen om de omgevingsgeluiden te dempen. Maar als je FM zender stoorde had je alsnog die #$*@% ruisssss. Daar kwam nog bij dat de uitzendingen niet bepaald van hi-fi kwaliteit waren. Opnemen had meer een soort jagers- en verzamelaarsfunctie. Eeuwen vooruitgang teruggebracht tot niets. Zappa liet gelukkig regelmatig concerten en geplande platenopnames (denk aan Läther) op een radiozender horen. Hij wist dat die opgenomen werden en vervolgens op vinyl geperst om als bootleg uitgebracht te worden. Het is een beetje dualistische opstelling, enerzijds uitdagen en weggeven en anderzijds een hekel hebben aan het gemis aan inkomsten. Het gevolg was zijn ludieke 'beat the boots' actie. Geinige actie, dat wel, maar nog steeds gelden - wat mij betreft - die sets als B-monsters. Dat gaat ook op voor de meeste van een hele reeks cd's die nu regelmatig via de officiële kanalen (winkels, webshops) aangeboden worden. Volgens mij echter zijn de meeste cd's, net als ik vroeger deed, opgenomen via de radio en op cd gezet. Hoesje erom en klaar. Ik denk dat de erven hier inkomsten derven. De lachende derde gaat er met de (geringe - denk ik) poen heen.
Op deze pagina een duik in het fenomeen 'FM-radio broadcasts'. Het is een selectie van 1967 tot 1988. Gekozen zonder specifieke reden, want van alle uitgaven genoemd zijn er meer, anderen, vaak onder een andere naam, uitvoering, samenstelling, hoesje, maar dan wel weer met dezelfde muziek. Anyway the Wind Blows...

 

Go Ape!

National Radio
Stockholm Concert Hall, Stockholm

23 september 1967

1. You Didn't Try to Call Me
2. Petrushka
3. Bristol Stomp
4. Baby Love
5. Big Leg Emma
6. No Matter What You Do
7. Blue Suede Shoes
8. Hound Dog
9. Gee
10. King Kong
11. It Can't Happen Here
Go Ape! is 'tis the Season to be Jelly! Die Jelly kennen we al jaren. Dit is dezelfde Jelly, alleen heet die nu plotseling 'Go Ape!' Waarom die zo heet? Er is geen enkele link met Zappa in die naam. Verder leuke bijsluiter, aardig verhaaltje, mooie foto's. Refractor maakt zich verder makkelijk van het product af, want zelfs de bekende 'glitches' zijn niet aangepast. Als je de Jelly nog niet hebt - wat ik mij bijna niet kan voorstellen - dan is dit een aardig cdtje.

Transmission Impossible

CD1:
FM-live Radio,
Wollman Ice Rink, New York
3 augustus 1968

CD2:
VPRO FM Radio (en TV) Uddel/Hilversum
18 juni 1970

CD3:
WLIR-FM, Garden City, N.Y.
31 december 1974

CD1
1 Intro/Jazz Rock Improv.
2 Help I'm A Rock/Transylvania Boogie
3 Baby Love
4 Big Leg Emma
5 Holiday In Berlin
6 Trouble Every Day
7 The Orange County Lumber Truck Medley
8 Hungry Freaks Daddy
9 Son Of Mr. Green Genes
10 Hang On Sloopy
11 Go Cry On Somebody Else's Shoulder

CD2
1. Silence Fools
2. Interview (met Jan Donkers) en band intro door Zappa
3. Wonderful Wino
4. Concentration Moon
5. Mon & Dad
6. The Air
7. Dog Breath
8. Mother People
9. You Didn't Try to Call Me
10. Agon
11. Call Any Vegetable
12. King Kong, pt. 1
13. Igor's Boogie
14. King Kong, pt. 2

CD3
1. Introduction
2. Tango Chat
3. Pygmy Twylyte / Dummy Up
4. Be-Bop Tango Excerpt
5. The Story Of Dupree's Paradise
6. Yellow Snow Suite
7. Guitar Event
8. Bebop Tango Contest
9. Outro

In de serie 'Transmission Impossible' van 'Eat to the Beat' komt naast Linda Rondstadt, Eagles, Tom Petty, Lou Reed, Captain Beefheart, Journey, AC-DC, Kiss, etc. etc. ook ene Zappa voor. In dit geval een 3cd-set, gevat in digipack met gepaste foto's. Geen boekje en zeer magere informatie onder het motto 'zoek het lekker zelf uit'. Het ronkende tekstje is zwaar overtrokken en zeker opmerkelijk is de zin: 'broadcast from Frank's personal archive, many tapes from which have thankfully now became now available...' Hoe dat is wordt maar even in het midden gelaten. Voor de kenners van de klassieke vinyl-bootlegs zijn de shows bekend. CD2 en CD3 worden hieronder beschreven als seperate uitgave. Blijft over CD1 om iets van te vinden en ik vind er iets van. Het geluid is niet al te best, de bas blubt door de speakers en Zappa's gitaar is nauwelijks hoorbaar. Dat geeft een vreemd effect, want de ritmesectie dreunt zo lekker minutenlang door en Zappa speelt ergens gitaar, maar waar? Jammer is dat, want de gekozen liedjes zijn boeiend als set, want er is gekozen voor een uitdagend programma vol pittige instrumentals afgewisseld met enkele meezingers zoals 'Hang on Sloopy', maar dat wordt dan wel gedaan met visuele ondersteuning, die wij niet zien, maar wel horen en is tevens gezongen op het melodietje van 'Louie Louie' en dat is best knap (en een beetje dissonant daarom misschien?). Verder altijd leuk om de Moeders in deze fase te horen, maar opnieuw jammer van het geluid. Neem je het gemis van de gitaar op de koop dan heb je in ieder geval een mooie pianosolo van Don Preston en een wahwahsaxsolo van Underwood en een flinke portie bas van Estrada. Eet met de biet voelt het al aan, want op de hoes staat ook dit: 'disc one of the collection are only as lesser quality available. The producers(!) however took the decision to include them in the belief Frank Zappa fans would rather have these recordings included than not.' Dat mag je denken natuurlijk. Zoals altijd: jouw keus! Alleen zit ik nog wel even met de titel, want alles is toch uitgezonden?

Live from Radio 68

Beat Club, Bremen

6 oktober 1968
&
BBC Radio, London
23 oktober 1968
Beat Club
1. Improvisations
2. King Kong
3. Pound for a Brown
4. Sleeping in a Jar
5. Uncle Meat
6. Lohengrin
7. Let's Make the Water Turn Black
8. Octandre
BBC
9. Intro
10. Improvisation
11. King Kong
12. O in the Sky
De uitgave op Howard Carter Music Co. is uit 2007 en biedt in feite twee oude concerten. Die van Beat Club (6 oktober 1968), ja die we - legaal - op DVD hebben mogen ontvangen en het concert Live at the BBC (23 oktober 1968). De tape van Beat Club was blijkbaar al slecht, want alle uitval en ruis krijgen we ook hierbij cadeau. Wel hebben de laboranten de ergste storingen verdoezeld door ze ons niet te presenteren. King Kong duurt maar twee minuten bijvoorbeeld. De set is een set uit de jaren rond Uncle Meat. De band bestaat uit de laatste Mothers voor ontbinding. De show voor de BBC klinkt uitstekend. Na een korte inleiding van Zappa en wat improvisaties krijgen we een lange King Kong (21:09 min.) voorgeschoteld. Bijna de hele band mag een solo nemen en dat is vooral genieten.
Het hoesje stelt niets voor, paar foto's van Gijsbert Hanekroot (binnenkant) en verder geen tekst of info.
De cd is nauwelijks te koop. Je ogen richten op het verre oosten (Japan) is een van de betere opties om te slagen. Vooral het BBC-werk is de moeite waard.


Bacon Fat

CBC-FM
Rockpile, Toronto
23 februari 1969


1. Introduction & Tune Up
2. Bacon Fat
3. Lonely Lonely Nights
4. Zappa talks to the Audience
5. Corrido Rock
6. Pachuco Hop
7. Behind the Sun
8. The String Quartet for Uncle Meat
9. WPLJ
10. Doo Wop Shop
11. All Night Long
"Camera's uit, want bij flitsen stoppen we de muziek!",  aldus Zappa in de introductie. Deze al jaren lang meegaande bootleg is maar weer eens opnieuw uitgebracht, ditmaal door Keyhole. De tracklist is een typische van eind jaren zestig: een mix van Zappatracks, doowop, rock 'n roll, snufje jazz. allemaal uitstekend gespeeld door een tienmansband mét daarin Lowell George en natuurlijk Estrada, Preston, the Gardner bros, Underwood, Sherwood, Tripp en Black. De geluidskwaliteit is opmerkelijk goed. In de bijsluiter een typisch zappa-interview en foto's uit de juiste periode. Dit is, kortom, zo'n uitgave die niet verkeerd staat in je kast. Enige minpuntje is de wat onsmakelijke voorkantfoto, maar ja, als dat alles is.

The New Maternity

VPRO FM Radio (en TV) Uddel/Hilversum

18 juni 1970
1. Silence Fools
2. Interview (met Jan Donkers) en band intro door Zappa
3. Wonderful Wino
4. Concentration Moon
5. Mon & Dad
6. The Air
7. Dog Breath
8. Mother People
9. You Didn't Try to Call Me
10. Agon
11. Call Any Vegetable
12. King Kong, pt. 1
13. Igor's Boogie
14. King Kong, pt. 2
Uddel is natuurlijk al veel vaker uitgebracht. De opnames van de VPRO lijken daarmee vogelvrij. Deze poging is van Sonic Boom. De intro van Donkers/Zappa is grappig; Zappa op zijn verbale best. Het concert doet eigenlijk niets onder voor die andere Mark & Howie cd's die we inmiddels hebben. De band is goed op dreef, ondanks het feit dat ze eigenlijk net uit het ei zijn. Zappa doneert enkele prachtige solo's. Het geluid is, zoals je mag verwachten, prima. De foto's zijn aardig, maar de bandfoto bij het Lieverdje in Amsterdam is dan wel bijzonder. Later zou Zappa nog even op de fiets gaan. Dat kon toen allemaal nog. De tekst in de bijsluiter heeft weinig om het lijf. Hou je van de groep met de Turtles, dan is deze set een goede aanvulling op de bestaande catalogus. Dank VPRO. Grappig is dat ik het concert indertijd - ik zat toen voor de TV - tegen vond vallen. Nu denk ik daar wel anders over. Inzicht komt met de jaren...


Where the Shark Bubbles Blow - Classic Broadcast 68-75

The Johnny Otis Show
KPPC-FM
Pasadena, Californië
2 november 1970

Finnish TV
1974

KWST-FM Radio Broadcast
1975
Allemaal bekend, behalve

CD1:
Ray Agee (zang) Frank Zappa (akoestische gitaar!) en Shuggie Otis (akoestische gitaar):
8. Frankie & Shuggie In D (9.13)
9. Frank's Shoplifting Yarn>Leave Me Alone (6.55)

CD2:
1974 Finnish TV Interview
15. Yes I'm Very Avant Garde Right Now (4.16)
16. Did They Play Anything? (3.38)
17. I Don't Know Whether They Understand It Better (0.50)

CD3
Frank Zappa and Captain Beefheart, acoustic set
KWST-FM Radio Broadcast 1975
9. Orange Claw Hammer (4.21)


Bijna alles uit  deze 5cd box staat al elders op deze pagina:
cd1: Transmission Impossible (cd1 ook daar)
cd2: The New Maternity (ja, die van Uddel weer)
cd3: Bebop Tango Contest Live en/of Transmission Impossible
cd4 & 5: Vancouver Workout
Maar, zoals je links ziet, zijn er een paar bijzondere toevoegingen van firma Sandoz (het lijkt wel een medicijnfabrikant) De stukken met akoestische gitaar en Shuggie Otis zijn best de moeite waard; los van het feit dan we heer Z. zelden niet-elektrisch horen. Er wordt veel gelachen en de sfeer is goed. Dat Zappa gitaar speelt bij Beefheart moeten we maar aannemen. Het is vrij simpel gitaarspel, beetje bluesy, maar als je dan weer dan naar ander akoestisch werk luistert. En, ja, we weten het, bij Zappa is alles mogelijk. Het Finse interview is leuk, Zappa is richting de interviewer erg behulpzaam en laat zijn vaak wat 'kom maar op houding' varen ten gunste van de vraagsteller.
Dan hebben we dus een vijf-cd set, met enkele bijzondere momenten. Heb je nog niets van de rest, dan is dit - trouwens goedkope boxje - aardig, anders lijkt het me meer iets voor de die-hards.



Live... San Francisco

KSAN-FM
Fillmore West, San Francisco 6 november 1970
1. Intro And Chat > Improvisation
2. Have Gun Will Travel
3. Call Any Vegetable
4. The Sanzini Brothers
5. The Penis Dimension
6. The Sanzini Brothers (reprise) > Chat And Tuning
7. Jam
8. The Penis Dimension (reprise)
9. Mudshark (with Dr. John Parody)
10. Holiday In Berlin
11. Cruising For Burgers
12. Easy Meat
13. San Francisco Bullshit
14. Daddy, Daddy, Daddy
15. Do You Like My New Car?
16. Happy Together
17. Who Are The Brain Police?

Deze live set is de grootste surprise op deze pagina. Een mooi uitgevoerde set, foto's, verhaal, vormgeving. Het geluid is net zo goed als die van de Road Tapes. Waarom dit nu pas uit de kast komt? Je merkt dat de groep, vergelijk maar eens met het concert in Uddel, nu goed op elkaar ingespeeld is. Er is meer ruimte voor Kaylan en Volman bijvoorbeeld, maar de muziekstukken worden beter gespeeld. Zappa is in zijn solo's ook gevat, puntig en bij tijd en wijle meeslepend. Er komen veel liedjes langs van 200 Motels, die, zoals Zappa zegt, binnenkort gaat verschijnen. De Mudshark is al in ontwikkeling, net zoals hét hit-thema: Happy Together; de oude Turtles-hit. Natuurlijk is de Dr. John the Nighttripper-parodie grappig (nog net niet een secret word). Wellicht meest bijzonder is de versie van Easy Meat. Dat liedje hoorden we hier pas in 1981! Deze versie -en wat voor een versie - is dus elf jaar jonger! Roxvox Records heeft als ondertitel: legendary live recordings; daar is in dit geval geen woord van gelogen.


Mudshark Live

CKGM-FM-Studios, Montreal
5 juli 1971
1. Daddy's Home
2.The Polka / Drum Solo
3. Mudshark
4. Magdalena
5. Station Id By Frank
6. Jam (Including Pirate Jenny/Nikki Hoi)
7. Daddy Daddy Daddy
8. She Painted Up Her Face
9. Band Intro By Mark Volman
10. Oh Baby Don't Drop It
11. Happy Together/Penis Dimension
12. Outro By Frank/Polka Reprise
13. Ghom
De show na de show.  Keyhole brengt een cd uit met de Moeders live na een show eerder op de avond. Meest bijzonder is dat de setting akoestisch is. Geen elektronica, geen elektrische gitaren. Niets. Mark en Howie zingen, Ian speelt sax, Aynsley kleppert met van alles en Jim en Bob (Harris is dat) doen voor de gezelligheid mee. Wie de gitaar speelt is onduidelijk. Het klinkt niet als Zappa's spel, dus het zou best Mark Volman kunnen zijn. Zappa wilde (of kon) niet samen zingen en spelen. Misschien zijn ze het allebei? Het materiaal is, gezien de periode, interessant, beetje Filmore, beetje Motels, beetje de beste band van L.A. en wat doo-wop. Je zou zoiets in full stereo willen horen, maar dan met een goed geluid, want dat is, zoals bijna al de cd's op deze pagina, beroerd. De verpakking is leuk, met wat gepaste foto's uit de periode en een interview met Zappa uit het Duitse (!) blad Hit Parader uit juni 1971.


Bebop Tango Contest Live

WLIR-FM, Garden City, N.Y.
31 december 1974


1. Announcer's Introduction
2. Zappa's Introduction - Aka Tango Chat
3. Pygmy Twylyte / Dummy Up
4. Be-Bop Tango Excerpt
5. The Story Of Dupree's Paradise
6. Yellow Snow Suite
7. Guitar Event
8. Bebop Tango Contest
9. Announcer's Closing Remarks
Deze set krijgt de prijs voor de lelijkste hoes van in ieder geval deze pagina. Deze set is bijzonder, want: "With the success of his Apostrophe and Roxy & Elsewhere albums, 1974 saw Frank Zappa at his commercial peak. Evidently feeling a surfeit of goodwill towards his fans, at the close of the year he prepared a personally mixed reel of live performances from the previous year for broadcast on WLIR-FM in Garden City, New York on New Year s Eve. Not to be confused with a show he was playing the same night in Long Beach, California". Verschillende opnameplaatsen, maar wel allemaal in 1973. Zappa is veel aanwezig als uitlegger on stage. Je kunt weinig commentaar hebben op een tape van de master hemzelf, maar de audio laat helaas opnieuw te wensen over. Die drums en die bassen... dat laag. Luister eens naar de verschillende Yellow Snow Suites, deze is precies dezelfde als die op The Crux of the Biscuit. Weet je meteen ook hoelang dat al klaar was. In het boekje zit een interview met Zappa uit Concert Magazine 1974. Daarin vertelt Zappa ons dat Freak Out zijn best verkochte plaat is, gevolgd door Hot Rats en dat die laatste gemiddeld 1500 keer per maand verkocht wordt, elke maand, elk jaar. En dat dat album de reden is dat platenmaatschappijen in Zappa willen investeren. Maar ja, dat was 1974...


Have a Little Tush

Live FM University Radio, Ëast Lansing, Michigan
23 november 1974
CD1
1. Tush Tush Tush
2. Stinkfoot
3. RDNZL
4. Village Of The Sun
5. Echidna's Arf
6. Don't You Ever Wash That Thing?
7. Apostrophe
8. Penguin In Bondage
9. T'Mershi Duween
10. Dog Meat
11. Building A Girl
12. Stage Banter
13. Dinah-Moe Humm
14. Camarillo Brillo

CD2
1. Montana
2. Dupree's Paradise
3. Chunga's Revenge
4. Encore Intros
5. Oh No
6. Son Of Orange County
7. More Trouble Every Day
Een verwarrende release van Leftfield Media. In de commercial annex bijsluiter hebben ze het over de 74-band met Jean-Luc Ponty, Ian Underwood etc., maar verderop over de kleinere eind-74-band met, naast Zappa, George Duke, Ruth Underwood, Napoleon Murphy Brock, Chester Thompson en Tom Fowler. Die laatste wordt niet genoemd. Ze hebben waarschijnlijk niet eens geluisterd naar de opnamen. Tom Fowler heeft zijn hand gebroken en kan niet meedoen. Vervanger, Mike Urso, wordt dan ook helemaal nergens genoemd. De hoesfoto klopt dan ook voor geen meter, want daarop staat zelfs Jeff Simmons afgebeeld. De show is opgenomen voor uitzending van Michigan State University's eigen FM-radiostation. Een uitstekende show met verrassende wendingen in de bekende nummers. De bezoekers gingen minstens opgewonden naar huis, maar dat komt door de audience participation bij Dinah-Moe Humm. Chunga's Revenge haalt net de twee-en-twintig minuten niet. Veel prima solo's in dit werkstuk. Het geluid van cd1 heeft een soort grauwsluier, voldoende bas, maar niet optimaal helder. Cd2 klinkt beter, net of het van een ander moment is, of een anderze uitzendingsdag - kan ook natuurlijk -. Een van betere releases op deze pagina en natuurlijk helemaal bijzonder om een compleet concert te hebben met Urso!


Son of Orange County

Live FM Radio, Boston

1974
1. Tush Tush Tush
2. Stinkfoot
3. RDNZL
4. Village of the Sun
5. Echidna's Arf
6. Don't You Ever Wash That Thing
7. Po-Jama People
8. I'm Not Satisfied
9. Penguin in Bondage
10. T'Mershi Duween
11. Dog/Meat
12. Improvisation/Tuning
Laser Media laat ons een concert horen van Zappa uit 1974 met Napoleon Murphy Brock, George Duke, Ruth Underwood, Chester Thompson, Tom Fowler en Rondo Hatton (aka Zappa). Zappa is beroerd en moet daarom af en toe van het podium af. De wereld van de showbizz is een harde. De cd is goedkoop verpakt en claimt het hele concert te zijn, maar 72 minuten is wat kort voor een Zappa concert. Nummer 12, net als 11 niet op de hoes vermeld, laat dat zelfs horen. De band gaat stemmen en dat doe je niet als je klaar bent. Mooie aankondiging: 'feat.  Tom Waits'. Ik heb hem niet gehoord, maar hij kwam misschien na de pauze? Het geluid is redelijk goed, weinig laag, maar ja FM hè. Vergelijk dit eens met de Roxy discs. Zooooveel laag daar. De makers houden blijkbaar van drumsolo's, want die wordt apart vermeld. Waar ze ook van houden is een irritante korte pauze tussen alle tracks. Amateuristisch foutje eigenlijk. Eén vinkje zetten en dat hoeft niet meer. Goed concert, beroerde uitvoering dus.


Live on Air

CD1 and CD2 tracks 1-8: Live at Michigan State University, East Lansing, Michigan
23 november 1974


CD2 tracks 9-10 and CD3 & CD4: Live at Mid Hudson Center, Poughkeepsie, New York
21 september 1978
CD1
1. Tush Tush Tush
2. Stinkfoot
3. RDNZL
4. Village Of The Sun
5. Enchniada's Arf
6. Don't You Ever Wash That Thing?
7. Apostrophe
8. Penguin In Bondage
9. T'Mershi Duween
10. Dog Meat
11. Building A Girl
12. Stage Banter
13. Dinah-Moe Humm

CD2
1. Camarillo Brillo
2. Montana
3. Dupree's Paradise
4. Chunga's Revenge - solo's
5. Encore Intros
6. Oh No
7. Son Of Orange County
8. More Trouble Everyday
9. Deathless Horsie
10. Dancin' Fool

CD3
1. Easy Meat
2. Honey Don't You Want A Man Like Me?
3. Keep It Greasey
4. Village Of The Sun
5. The Meek Shall Inherit Nothing
6. City Of Tiny Lights
7. Pound For A Brown
8. Bobby Brown
9. Conehead
10. Mo's Vacation
11. The Black Page
12. Is That Guy Kidding Or What?
 
CD4
1 I. Have Been In You
2. Flakes
3. Magic Fingers
4. Don't Eat The Yellow Snow
5. Nanook Rubs It
6. St. Alfonzo's Pancake Breakfast
7. Father O'Blivion
8. Rollo
9. Little House I Used To Live In
10. Tell Me You Love Me
11. Yo Mama
12. Black Napkins

Alweer zo'n goedkoop/handige uitgave; ditmaal van Laser Media. Is dat de broer van Leftfield Media wellicht, want CD1 en het grootste gedeelte van CD2 zijn exact hetzelfde als 'Have a Little Tush' een paar plekken hierboven.
We moeten het dus hebben van Poughkeepsie uit 1978; een voor intimi zeer bekende uitgave die al veel gezichten heeft gehad. Ditmaal dus in de box van vier met nauwelijks informatie. Zelfs waar e.e.a. is opgenomen staat niet op de klaphoes; er staat alleen: 'Legendary Radio Broadcast from the 70s'. Ja, zo kan ik het ook. Verder melden ze ook nog dat deze set het vroege werk van Zappa goed illustreert. Maar dat laatste bepalen we zelf wel. De band op deze avond naast natuurlijk Zappa hemzelf: Vinnie Colaiuta, Arthur Barrow, Ed Mann, Tommy Mars, Denny Walley, Peter Wolf en Ike Willis. Zappa levert mooie solo's af deze septemberavond en de band speelt niet alleen maar bekende stukken. Kijk maar eens naar Mo's Vacation en Magic Fingers. Zappa spreekt herhaaldelijk het publiek gemoedelijk toe en vraagt af en toe - natuurlijk - om even gezellige mee te doen. Een erg groot, klein huis om in te wonen telt vele kamers, lees solo's, en biedt elk bendelid wat ruimte om in de etalage te staan.
Het geluid van de discs is prima, alleen heeft Laser het niet helemaal begrepen, want Zappa-nummers horen aan elkaar vast te zitten en niet met tussen elk nummer een korte pauze. Vreselijk irritant is dat, want overlopende nummers worden ruw afgebroken. Daarmee wordt dit een no-go product.  het gaat Laser natuurlijk alleen om het $$$$ en niet om de muziek; de naam Zappa verkoopt immers toch wel. Die Poughkeepsie is elders nog wel te vinden zoals het hoort ook. 
Conclusie: laat maar liggen/staan in het vak en zoek even verder.

The Muffin Man Goes to College, feat. Captain Beefheart

Providence College, Rhode Island
26 april 1975

CD1
1. Improvisations
2. Camarillo Brillo
3. Muffin Man
4. Stink-Foot
5. I'm Not Satisfied
6. Carolina Hardcore Ecstasy
7. The Velvet Sunrise
8. Pound For A Brown
9. The Torture Never Stops

CD2
1. Montana
2. Improvisations (Incl. Chariot, Moon Trek)
3. Sam With The Showing Scalp Flat Top
4. Penguin In Bondage
5. Poofter'S Froth Wyoming Plans Ahead
6. Echidna'S Arf (Of You)
7. Drum Solo
8. Advance Romance
9. Encore Break
10. Willie The Pimp
Ondanks de claim in de bijsluiter klinkt deze dubbelset beroerd. Het lijkt een opname uit het publiek in plaats van via de FM-radio. Zappa klinkt hol en ver weg, Terry Bozzio heeft alleen zijn snare en hihat meegenomen lijkt het. Tussen alle liedjes door schreeuwt het onrustige Amerikaanse publiek. Maar dat schijnt daar heel gewoon te zijn. Tokens of theirs extreme; zoiets. De set begint behoorlijk experimenteel en blijft dat tot op zekere hoogte ook. In feite is dit een vrij deviante band in het FZ-geheel, net als de veel meer op blues gerichte muziek. Napoleon Murphy Brock en George Duke rappen, zingen al dan niet soulful in diverse tracks, waaronder opvallend veel in The Velvet Sunrise. Bruce Fowler geeft een aantal prachtige trombonesolo's en Danny Walley glijdt overal lekker tussendoor op zijn slide guitar.
Zappa is als gitarist goed op dreef, net als bassist Tom Fowler die we eigenlijk overal doorheen horen. Fijn zo'n opname. The Torture is hier een soort blues en heeft nog lang niet die hitsigheid die we later op Zoot Allures tegenkomen. Grappig is de return of Willie the Pimp, mét de Captain dus. Maar eerlijk gezegd haalt deze versie het bij lange na niet vergeleken met het origineel van Hot Rats. Ondanks dat is dit een boeiend concert dat verdient om met goede geluidskwaliteit én officieel; uitgebracht te worden. Dan wil ik nog wel eens naar college gaan ook.


Vancouver Workout

UBC Gym, Vancouver

1 oktober 1975
CD1
1. Intro/Blues Jam
2. Apostrophe
3. Duke of Prunes
4. Honey, Don't You Like a Man Like Me
5. The Illinois Ennema Bandit
6. Carolina Hardcore Ecstasy
7. Lonely Little Girl
8. Take Your Clothes of When You Dance
9. What's the Ugliest Part of Your Body
10. Chunga's Revenge

CD2
1. Swallow my Pride
2. Any Downers?
3. Canadian Customs Routine
4. T'Mershi Duween
5. zoot Allures
6. Sleep Dirt
7. Black Napkins
8. Advance Romance
9. I'm the Slime


De band alleen al rechtvaardigt deze uitgave van Zip City. Nou ja, bijna dan; het is een van die groepen die je eigenlijk nog graag op een échte (!) uitgave zou willen zien: Napoleon Murphy Brock, Terry Bozzio, Roy Estrada. Andre Lewis en FZ. Kleine bezetting, maximale output. Net zoals bij veel FM-overgenomen muziek is het geluid wat dun, dat merk je vooral in de drums- en de baspartijen. Her en der heerst er wat ruisss en het geluid is niet constant, het fluctueert in sterkte.  De bijsluiter is aardig met een redelijke tekst en één gepaste zwartwitfoto. De kleurenfoto is dezelfde als die van de voorkant van Bebop Tango Contest Live. Verder is het een geweldig concert met mooie gitaarsolo's (vooral op cd2 - kijk maar eens naar de tracklist) én keyboardpartijen. Dat werpt meteen de vraag op: wat gebeurde er met Andre Lewis? Deze band komt - zoals gezegd - nog weinig officieel voor, daarom pleit ik voor een Road Tape-versie, mét goed geluid. Maar ondertussen....

Halloween in the Big Apple

Live FM Radio from

The Palladium, New York
31 oktober 1977
1. Intro (Flakes)
2. San Ber'dino
3. Tryin' to Grow a Chin
4. City of Tiny Lights
5. The Squirm
6. Big Leg Emma
7. Audience Participation
8. The Black Page #2
9. Jones Crusher
10. Camarillo Brillo
11. Black Napkins
Zappa had wat met Halloween én New York. Hij gaf er menig concert. Deze behoort tot een van de betere. Gezelligheid troef daar, zo laat deze Sutra-disc horen. De band met Patrick O'Hearn, Adrian Belew, Tommy Mars, Terry Bozzio, Peter Wolf  en Ed Mann bezorgt de fans een onvergetelijke avond. Zappa begint met het feit dat alles opgenomen wordt door Kerry McNabb in de Recording Truck. Dat wordt dan weer een nieuwe Road Tape. Net als de andere sets hier, weinig laag en weinig audibele drums. De bijsluiter heeft een uitgebreide tekst en relevante foto's. Met ca. 47 minuten een korte set. Van die Halloweenconcerten zijn complete boxen (illegaal ook) uitgebracht. Maar goed, wie weet wat we nog allemaal erbij krijgen via het officiële kanaal.
* dit laatste schreef ik enige tijd voor het uitkomen van dé Box (stick en 3cd) met álle Halloween '77 concerten; vooruithorende oren blijkbaar ;-). Maar het maakt deze release dan meteen overbodig, dat dan weer wel.



Berlin 1978

Concert: Deutschlandhalle, Berlin
15 februari 1978
Uitzending: Radio Berlin, maart, 1978
CD1:
01. Intro
02. Dancin' Fool
03. Peaches En Regalia
04. The Torture Never Stops (includes Rat Tomago)
05. Tryin' To Grow A Chin
06. City Of Tiny Lights
07. Baby Snakes
08. Pound For A Brown
09. I Have Been In You
10. Flakes
11. Broken Hearts Are For Assholes
12. King Kong
13. Wild Love

CD2:
01. Yo Mama
02. Titties 'n Beer
03. Black Page #2
04. Jones Crusher
05. Little House I Used To Live In (includes Sheik Yerbouti Tango)
06. Dong Work For Yuda
07. Bobby Brown
08. Envelopes
09. Drum Solo
10. Disco Boy
11. Dinah-Moe Humm
12. Camarillo Brillo
13. Muffin Man

Leftfield Media biedt ons een 2cd-set met werk uit Berlijn. Het moet gezegd, de Duitse 'grundlichkeit' zorgt voor een uitstekend geluid! Dat is wel eens anders op deze pagina.
Zappa was in deze tijd druk met advocaten in een gemene rechtsprocedure tegen zijn oude manager, Herb Cohen. In die periode hoorden we niets van heer Z.
In de 78-tour was een concert in Ahoy opgenomen. Ik was toen verbijsterd, omdat ik nauwelijk iets kende van het materiaal dat ons om de oren vloog. Dat kwam pas een tijd later tot ons in de vorm van Sheik Yerbouti.
Zoals je ziet aan de tracks is het inderdaad veel werk van Sheik Yerbouti, maar ook oud werk, zoals Peaches, King Kong, Pound, Little House en de Tortuur De mensen in Berlijn kregen waar voor hun geld, want dit is een uitstekend, afwisselend concert.
Prima band ook: Zappa, Patrick O'Hearn, Adrian Belew, Tommy Mars, Terry Bozzio, Peter Wolf en Ed Mann. NJOY!

Zoot Alors!

CD1

Live FM Radio from
The Ritz, New York
17 november 1981


CD2
Providence College, Rhode Island
26 april 1975


CD3
Live FM Radio from
Ahoy, Rotterdam
24 mei 1980

CD4
Capitol Theatre, Passaic, NJ 13 oktober 1978
en
Saturday Night Live, NBC TV
11 december 1976 & 21 oktober 1978
CD1
1. Treacherous Cretins
2. Easy Meat
3. Drowning Witch
4. Sinister Footwear
5. Stevie's Spanking
6. Cocaine Decision
7. Goblin Girl
8. Tryin' To Grow A Chin
9. Strictly Genteel
10. Ride Like The Wind
11. Zoot Allures
12. Whipping Post
13. Watermelon In Easter Hay

CD2
1. Camarillo Brillo
2. Muffin Man
3. Stinkfoot
4. I'm Not Satisfied
5. Velvet Sunrise
6. A Pound For A Brown
7. The Torture Never Stops
8. Montana
9. Penguin In Bondage
10. Willie The Pimp

CD3
1. Chunga's Revenge
2. Keep It Greasy
3. Outside Now
4. Bamboozled By Love
5. Pick Me I'm Clean
6. Society Pages
7. I'm A Beautiful Guy
8. Beauty Knows No Pain
9. Charlie's Enormous Mouth
10. Cosmik Debris
11. You Didn't Try To Call Me
12.I Ain't Got No Heart
13. Love Of My Life
14. You Are What You Is
15. Bobby Brown
16. Ms Pinky
17. I Don't Wanna Get Drafted
18. The Illinois Enema Bandit

CD4
1. Dancin' Fool
2. Easy Meat
3. Sy Borg
4. Suicide Chump
5. Little House I Used To Live In
6. Magic Fingers
7. Peaches En Regalia
8. Purple Lagoon
9. I'm The Slime
10. Dancing Fool
11. The Meek Shall Inherit Nothing
12. St Alphonzo's Pancake Breakfast/Rollo


CD's 1, 2, en 3 zijn hier eerder bekend en staan dus elders op deze pagina. Eigenlijk alleen voor CD4 zou je deze kartonnen uitklapset kunnen kopen. De show in Passaic is met een bijzondere band: Ed Mann, Vince Colaiuta, Arthur Barrow, Patrick O'Hearn, Tommy Mars, Peter Wolf, Denny Walley en Ike Willis. Vooral de twee bassisten vallen op in dat rockin' teen combo. Het concert deze avond was Barrow's debuut bij Zappa. De extra bassist levert niet echt een bijzonder of extra geluidsspectrum af, maar toch... Zappa is goed op dreef en soleert puntig, bijna agressief, zowel in Easy Meat als Suicide Jump.
Vanaf track 7 schuiven we door naar de twee Saturday Night Live (SNL)-optredens uit 1976 en 1978. Bijzondere momenten, omdat Zappa daarna een SNL-verbod kreeg. In 1976 bestaat de band uit: Ray White, Eddie Jobson, Patrick O'Hearn en Terry Bozzio. Speciaal voor deze avond uitgebreid met: Don Grolnick, keyboards; Alan Rubin, trompet; Tom Malone, trombone; Ronnie Cuber, baritonsax; Lou Marini, tenorsax; Mauricio Smith, altsax; Ruth Underwood, percussie; Daoud Shaw, percussie; Don Pardo, sophisticated narration en John Belushi: Samurai Futaba op "Purple Lagoon". Er staan drie nummers op het programma: I'm the Slime, Purple Lagoon en Peaches. Prima keus, prima gespeeld, prima geluid ook. De rest van de tracks is dus van 1978. Met in die - veranderde - band:  Denny Walley,  Tommy Mars, Peter Wolf, Ed Mann, Patrick O'Hearn, Arthur Barrow en Vinnie Colaiuta. Extra sterren zijn deze avond: Alan Rubin, trompet; Tom Malone, trombone; Lew Del Gatto, altsax; Lou Marini, tenor- & sopraan sax; Howard Johnson, baritonsax en John Belushi: Samurai Futaba op "Rollo". Ook hier weer, prima tracks en prima vertolkt met prima geluid. Dat samen maakt heel CD4 tot een bijzondere.
De verpakking is leuk voor een linkshandige Jimmy Page en heeft weinig met Zappa te maken. De tekst is te mager en klopt niet: in Ahoy, 1980, speelde nou niet bepaald de band uit de Chunga's Revenge-periode'. Dat hadden ze (Coda Publishing) zelf kunnen opzoeken natuurlijk, maar veiliger is het dan om nul/zero  gegevens in het klaphoesje te plaatsen. Gelukkig hebben we internet.
Ondanks dit gemopper heb je voor heel weinig geld tenminste één mooie cd. Heb je de rest niet, dan is dat een aardige bonus, maar lees voor de zekerheid even wat er bij die cd's daar geschreven is.


Dutch Courage

Live FM Radio from

Ahoy, Rotterdam

24 mei 1980
CD  1
1. Chunga'S Revenge
2. Keep It Greasy
3. Outside Now
4. City Of Tiny Lites
5. Teenage Wind
6. Bamboozled By Love
7. Pick Me I'M Clean
8. Society Pages
9. I'm A Beautiful Guy
10. Beauty Knows No Pain
11. Charlie'S Enormous Mouth
12. Cosmik Debris
13. You Didn'T Try To Call Me
14. I Ain'T Got No Heart
15. Love Of My Life
16. You Are What You Is
17. Easy Meat
18. Joe's Garage
19. Why Does It Hurt When I Pee'

CD 2
1. Dancin' Fool
2. Bobby Brown
3. Ms. Pinky
4. Encore Break
5. I Don'T Wanna Get Drafted
6. The Illinois Enema Bandit
7. Heavenly Bank Account
8. Suicide Chump
9. Jumbo Go Away
10. If Only She Woulda
11. Stick It Out
12. Mudd Club
13. The Meek Shall Inherit Nothing
14. Golden Arches
15. Matt Siegel Interview 1980

Je had moed nodig om in Ahoy naar Zappa te gaan luisteren. Het voormalig wielerpaleis stond niet bekend om zijn goede geluid. Zappa's team bakte er toch altijd een heel redelijk iets van en dat is terug te horen op deze versie van het concert in Rotterdam. We kregen heel wat diversiteit aan tracks voor onze neus, kiezen en oren. Het was een heugelijke avond dus en goed om die weer eens terug te horen. De band: Ike Willis, Tommy Mars, David Logeman, Arthur Barrow en Ray White. Logeman was een onbekende eend, plots daar en plots weer weg. De vooral vocaal dominante band deed het goed. Hobo wilde graag twee cd's vol zetten en dat is wel een loffelijk streven. Rotterdam beslaat heel disc één en nummers 1-6 van disc 2. Nummers 7-11 zijn van een FM Broadcast uit Parijs, Palais du Sports, nummer 12-14 FM uit München, Olympiahalle (zie hieronder) en het interview, bijna twintig minuten, met Matt Siegel is uit Boston voor WCVB-TV. Aardige set, beetje nostalgie ook. De bijsluiter meldt dat het concert uit het Van Ahoy Sportpaleis ook in Amerika on air ging. Dat verklaart ook de vele uitgaven van het concert. The excellent audio vind ik iets minder excellent, maar wel goed te doen. De eisen liggen hoog immers.

Munich 1980

Live FM Radio from

Olympiahalle, München

3 juli 1980
1. Chunga's Revenge
2. Mudd Club
3. The Meek Shall Inherit Nothing
4. Joe's Garage
5. A Pound For A Brown On The Bus
6. Cosmik Debris
7. Keep It Greasey
8. Pick Me I'm Clean
9. The Illinois Enema Bandit
10. You Didn't Try To Call Me
11. Ain't Got No Heart
12. Love Of My Life
13. City Of Tiny Lites
14. Late Show Interview, August 1982 (with Moon Zappa)
15. Late Show Interview, July 1983
16. Late Show Interview, October 1983
Eén mand later dan de Ahoy-cd hierboven speelt Zappa in München. OOk dit cocnert is uitgezonden, zelfs via 'live sync' in de USA. Of dat heeft geholpen weet ik niet, maar deze cd klinkt behoorlijk goed. Sonic Boom maakt zijn naam waar. Het boekje stelt niet heel veel voor, de foto's zijn aardig. Grappig is dan weer wel dat er, vergeleken met Ahoy, toch weer andere liedjes te horen zijn. Ook duidelijk is dat we niet een heel concert te horen krijgen. De cd-ruimte wordt opgevuld met een drietal interviews, uit de Late Show (1982/1983) waarvan één met dochter Moon. Die gaat vooral over familiezaken en projecten met elkaar zoals Valley Girl. De andere twee gaan onder andere over bruine lippenstift, slechte muziek, de oorsprong van de naam Captain Beefheart en een eventuele musical (later bekend als Thingfish) en de rerelease van alle oude albums.



Nasty Rats Live...

WNEW-FM & MTV, the Palladium. New York
31 oktober 1981

CD1
1. Black Napkins
2. Montana
3. Easy Meat
4. Society Pages
5. I'm A Beautiful Guy
6. Beauty Knows No Pain
7. Charlie's Enormous Mouth
8. Fine Girl
9. Teenage Wind
10. Harder Than Your Husband
11. Bamboozled By Love
12. Sinister Footwear
13. Stevie's Spanking

CD2
1. Cocaine Decisions
2. Nig Biz
3. Doreen
4. Goblin Girl into Black Page
5. Tryin' To Grow A Chin
6. Strictly Genteel
7. Strictly Genteel cont. Zappa Speaks
8. The Torture Never Stops
Halloween is Zappa's feestavond en zo ook dit keer op de bekende plek in the Palladium. Van Keyhole mogen we meeluisteren. Zappa trakteert ons op een scala aan liedjes, waaronder enkele die hij niet vaak live speelde. De band is behoorlijk ingespeeld en dat is, afgezien van een weliswaar goed, maar niet optimaal geluid, te horen: Zappa, Steve Vai, Ray White, Bobby Martin, Tommy Mars, Scott Thunes, Ed Mann en Chad Wackerman. In 1981 konden we regelmatig naar de winkel rennen voor albums als Tinseltown Rebellion Band, You Are What You Is en the Shut Up-set. Het concert laat van al die platen een aardig uittreksel horen (en nog meer ook). Zappa is gitaristisch goed op dreef, maar dat heeft met de betoverende kracht van Halloween te maken én natuurlijk de uitzendingen op radio en TV.
In het boekje een geinig interview met de man, overgenomen uit The Event Magazine (Utah), 1981. Vreemd om in de inleiding te lezen dat Zappa nog altijd een druk baasje is... Zappa is ook leerzaam voor Donald Trump, want zo lezen we dat 'stupidity, kind of... it multiplies quickly'. De foto's in het boekje lijken te komen van YouTube; ze zijn in ieder geval niet heel helder. Al met al een leuke set, zeker als je niet genoeg kunt krijgen van de wat latere Zappa én mooite gitaarsolo's.


Puttin' on the Ritz

Live FM Radio from

The Ritz, New York
17 november 1981
CD 1
1. Treacherous Cretins
2. Montana
3. Easy Meat
4. You Are What You Is
5. Mudd Club
6. The Meek Shall Inherit Nothing
7. Dumb All Over
8. Heavenly Bank Account
9. Suicide Chump
10. Jumbo, Go Away
11. Envelopes
12. Drowning Witch
13. What's New In Baltimore?
14. Moggio
15. Bamboozled By Love
16. Sinister Footwear (2nd Movement)

CD 2
1. Stevie's Spanking
2. Cocaine Decisions
3. Nig-Biz
4. Doreen
5. Goblin Girl
6. The Black Page #2
7. Tryin' To Grow A Chin
8. Strictly Genteel
9. Clowns On Velvet
10. Ride Like The Wind
11. Zoot Allures
12. This Is My Story
13. Whippin' Post
14. Watermelon In Easter Hay

De Ritz is al enkele keren genoemd als echte Road Tape release. Totnutoe is daar weinig mee gedaan, dus moeten we het nog even doen met een versie van bijvoorbeeld Goldfish. Er zijn er meer, maar deze wordt het best beoordeeld door 'fans'. Het geluid is vergelijkbaar met dat van Ahoy, veel bas hier en weinig drums. De band: Ray White, Tommy Mars, Scott Thunes, Chad Wackerman, Ed Mann, Bobby Martin en Steve Vai. Vergelijk dit eens met het concert uit Ahoy van een jaar eerder. Klinkt allemaal iets meer uitgewerkt. Vergelijk ook eens met Nasty Rats. Dit concert is één maand later! Het leukste voor - bijna iedereen - zijn natuurlijk de gastoptredens van Al DiMeola en ene Brian Peters.   DiMeola laat zijn typische snelheidsduivel gitaar horen op Clown on Velvet en Ride Like the Wind. Peters doet mee op de laatste. het verhaal over deze track wordt uit de doeken gedaan door Arthur Barrow in diens boek. Over het concert: When Guitar Player Magazine conducted a poll in the early 1990s, the Ritz concert was voted "BEST CONCERT BY ANYONE, ANYWHERE, EVER". Dus en dan wordt dat niet op cd gezet door de man zelf. Tsja, humor hoort in muziek zeker. Ondanks alle prachtige songs, solo's, etc. ben ik altijd wel moe als deze twee cd's zijn afgelopen. Er zit weinig rust in het concert, maar dat kan ook komen door het nog niet volledig gebalanceerde geluid.

Live in Barcelona 1988

Live FM & TVE1 Broadcast
Palau Dels Esports, Barcelona
17 mei 1988


CD1
1. Intro
2. The Black Page
3. Packard Goose/Royal March/Piano Concerto No. 3
4. Sharleena
5. Bamboozled By Love
6. Black Napkins
7. When The Lie's So Big
8. Planet Of The Baritone Women
9. Any Kind Of Pain
10. Jesus Thinks You're A Jerk
11. Sofa
12. Find Her Finer
13. Big Swifty

CD2
1. I Ain't Got No Heart
2. Love Of My Life
3. The Torture Never Stops
4. Boléro
5. Watermelon In Easter Hay
6. Whipping Post
7. I Am The Walrus
8. The Illinois Enema Bandit
9. Strictly Genteel

Deze uitgave kon natuurlijk niet uitblijven. Nadat in Spanje de 88-show op TVE1 was vertoond verscheen eind 2004 een illegale DVD met illegaal geluid en dito beelden. Deze cd-versie van Sonic Boom doet dat dunnetjes over, maar dan moet je er je eigen beelden bij verzinnen. Over de muziek natuurlijk niets dan goeds. Mooie tracks, goeie, bekende keuzes. Weinig verrassingen nu nog. De Boléro wordt met luid gejuich onthaald; inkoppertje natuurlijk Zappa speelt in deze set uitstekende gitaarsolo's, maar dat deed hij meer in de 88-toer. Op zich is het mooi een complete show te horen en niet een samengestelde, zoals we die zelf in alle hoedanigheden officieel hebben. Ook hier zou een legaal boxje niet verkeerd zijn. De verpakking is niet heel bijzonder, steeds dezelfde foto en een wat kort, maar wel accuraat verhaal, op de bijsluiter. De zwartwit foto aan de binnenzijde lijkt mij er een uit 1968 in plaats van 1988. Het geluid is mager, niet vol, al is iedereen goed te horen dit keer. Wel irritant zijn de kleine stiltes die regelmatig opduiken; het geluid valt dan steeds even weg. Neem je dat en de wat mindere geluidskwaliteit voor lief, dan is dit een mooie set.

The Frank Zappa Farewell Concerts

Live on TV Budapest and Prague.
Bucsu Festival, Budapest
30 juni 1991
en
Prazsky Vyber Concert, Praag
24 juni 1991

Budapest:
1. Morning Soundcheck

2. One Of A Kind
3. Glare Gypsies
4. Farewell
Praag *:

5. Spickova Kultura
6. Improvizace V A Dur S Frank Zappa
7. Snazivec
8. Blaznivy Reggae
9. Prazskej Buran
10. Tatrman
11. Proc Jen Ja

* excuus voor het gebrek aan goede leestekens, maar die vallen hier allemaal weg
Op Varese (!) Records kwam al in 2009 deze cd uit. Het zijn de twee laatste concerten waarop Zappa 'a little bit rusty' gitaar speelde. Na de 88-tour had Zappa niet meer gespeeld. Op uitnodiging van vrienden van zijn eerdere ondernemingen richting het Oostblok speelde hij mee tijdens een aantal concerten. In Budapest was dat met zijn 'Gypsy friends' in Praag met Prazsky Vyber. Wie er in die groepen zitten en wat ze doen staat niet op het hoesje. Er zijn beelden van de concerten te vinden op het internet.
Bij alle concerten improviseert Zappa op een afgesproken/bepaald thema. Ondanks de roestigheid speelt hij met verve en vooral ook met plezier en dat is te horen.
Het geluid is soms wat wisselend, maar overwegend goed voor een bootleg.
Ondanks alle illegaliteit mag een cd als deze niet ontbreken in de serieuze Zappa-verzamling. Dat is makkelijk gezegd, want vinden is een ander verhaal...
     
meer cd's 'live on air', maar met de inhoud van cd's of sets die hierboven staan:


Live in Uddel
VPRO-opname
zie: The New Maternity

Live in Sweden
zie: Go Ape!

Providence College
Live at Providence College,
Rhode Island, 1975

zie: The Muffin Man Goes to College

Ahoy There
Zappa live in Ahoy, 1980

zie: Dutch Courage

Solid Gold
CD1
Highlights From
Saturday Night Live 1976
and the Palladium 1977

zie: Halloween in the Big Apple
en Zoot Alors!

CD 2
Highlights from the Ritz Theatre 1981
zie: Puttin' on the Ritz

Rare Gems from the Vaults-Zappa Broadcastings Live

CD1-2

Live at Providence College, Rhode Island, 1975
zie: The Muffin Man Goes to College
CD3-4
Live at The Ritz, New York City, 1981
zie: Puttin' on the Ritz

Teenage Rockin' Combo
Dumb all Over - live '81
zie: Puttin' on the Ritz

Poughkeepsie
New York Broadcast 1978
zie: Live on Air
 

dutch text 2016-2018 Paul Lemmens © pics ZFT/Various