THE ZAPPA FAMILY ALBUM


Versie 2 (herzien) links, eerste rechts dus

mommie and daddie
Mijn broer was een moeder (voor me). In het Nederlands klinkt het niet zo goed als in het USaans; My Brother was a Mother, oftewel a real mother for ya. Maar dat is een andere ingang. Patrice Zappa, Frank’s jongste zus maakte een boekje over de familie perikelen. Nou ja boekje, meer een soort scrapbook met foto’s, teksten, iets van memory lane door de wereldberoemde Alessandra Izzo, Deborah Katz, Ian Marek, Julie Waterman, Christopher Lane, Kilissa Cissoko, Javier Marcote, Bobby Marquis (gaan de belletjes al rinkelen, nou bij mij ook niet) en HET interview met Zappa door Larry Rogak. Patrice, bijgenaamd Candy (en dat is haar ook aan te zien) is gek op haar grote broer en dat vertelt ze uitgebreid en diverse toonaarden en herhalingen.
De hele familie was best close. Een erg lieve moeder en een zorgzame vader. Vince (vader) snapte niet helemaal wat zoonlief in zijn hoofd haalde, maar zette wel hoogstpersoonlijk de directeur van school op straat na een klacht over zijn zoon. Rose Marie zorgde voor eten en schoon en veel ondergoed. Kortom een normale familie. Beetje vreemd was dat Frank er erg veel lol had om allerlei dingen te laten exploderen, maar met een wiskundige/natuurkundige vader is dat ook weer niet zo vreemd. Misschien minder vreemd dan vader die een eigen helikopter wilde kopen. Vader schreef overigens ook nog een boekje over de wiskundige aanpak bij gokspelen en de geringe kansen daadwerkelijk iets te winnen (Chances and how to take them). We zien het doopcertificaat van Frank (ja echt! – hij was dus lid van de kerk) en allerlei foto’s van opa’s en oma’s en tantes etc. Alsof je bij iemand op de koffie bent. Dat is ook zo´n beetje het niveau van het boekje. Kay Sherman, Zappa´s eerste vrouw komt nog even langs in verhaal en foto. Candy vertelt over het overlijden van broer (moeilijk en zwaar voor iedereen) en ouders en hoe ze nu contact houdt met Zappa vrienden en ex-Mothers. Met enkelen van die laatste heeft ze zelfs een CD gemaakt (To Be Perfectly Frank – ze schijnt goed te kunnen zingen, die Candy). Al die mensen bovenaan genoemd zijn – vooral - vriendinnen van Frank. Wat je daar verder over moet denken is dan ook weer een verhaal apart. De flamboyante Alessandra Izzo stond bekend als Miss No. Duidelijk genoeg? Het interview met Frank, aan het eind van het boek, is leuk om te lezen. Zappa vond het zijn beste interview ooit en besloot het bij zijn promo-materiaal te voegen. Fijn voor Larry, die nu overigens advocaat is. Ja ik probeer in beetje in stijl van het boek te blijven.
Nog één opmerkelijk feit, ook al wordt iedereen in dit boek met naam en toenaam genoemd, er is alleen letterlijk sprake van Zappa’s tweede vrouw; de naam **** (zij die niet genoemd mag worden) wordt nergens geschreven en ook zijn kinderen worden niet be- of genoemd. Very Strange…
Ergens is de klad in de familiebetrekkingen gekomen en tussen de weinige regels door is dat ook te lezen. Dat maakt e.e.a. wel intrigerender. Welk een invloed heeft **** gehad en hoe zit dat dan? Dat wil ik nu eigenlijk ook wel weten.
Het boekje, 104 pagina’s, groot lettertype, veel foto’s, heb je in één middag uit/bekeken. Maar dan heb je wel het gevoel dat je even bij la familia op bezoek bent geweest. Een goed boek voor de koffietafel dus of voor bij de kapper, maar dan kom je thuis en heb je toch wat te vertellen!







Paul Lemmens
© 2012


Rose Marie and Frankie

Frank and Kay Sherman

Nigey Lennon - Candy Zappa and mom